...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Saturday, July 31, 2010

το ψαρακι


δεν θα ξαναερωτευτώ!

σαν το ψαράκι πάνω κάτω
μέσα στη γυάλα μου γυρνώ
ξαπλώνω ανάσκελα στον πάτο
και κοιτάζω τον αφρό

πως μένουν όλα ίδια κι όμοια
κάθε μέρα που περνά
ας γίνει κάτι να ταράξει
της ζωής μου τα νερά

έτσι ευχόμουνα την ώρα
που μπήκες στη ζωή μου εσύ
γάτος με πέταλλα και φόρα
μια ζωντανή καταστροφή

είσαι το μάτι του κυκλώνα
και φταις που φτάσαμε ως εδώ
στο λέω,μα τον Ποσειδώνα
δε θέλω να σε ξαναδώ

σαν το ψαράκι πάνω κάτω
μέσα στη γυάλα μου γυρνώ
πίνω μια θάλασσα άσπρο πάτο
κλαίω έναν ωκεανό

πως έγινε να σ'αγαπήσω
να ναυαγήσω στ'ανοιχτά
ας γίνει κάτι να γυρίσω
στα ρηχά μου τα νερά

αν βγω απ' αυτή την τρικυμμία
σώα και δίχως αμιχή
δεν ξανακάνω πια καμμία
παρακινδυνευμένη ευχή

θα'θελα να'μουνα γοργόνα
μα ένα ψαράκι είμαι μικρό
και ορκίζομαι στον Ποσειδώνα
δεν θα ξαναερωτευτώ

Friday, July 30, 2010

τί ώρα είναι δεν θα ρωτήσω


η νύχτα που νύχτα χαράζει,
η νύχτα που με βρίσκει μελαγχολικά ήρεμη
-απόψε τουλάχιστον-
και ώριμη
-τουλάχιστον αυτή την εβδομάδα-
γιατί τα διαλείμματα και οι διαλείψεις
γυρνούν κάτι μεσημέρια και φωνάζουν
στο κεφάλι μου να κάνω το σωστό

και που και που σε σκέφτομαι κι εσένα
-ακόμη- 
και που και που περνούν απ τ ονειρό μου
οι δειλίες και οι μετάνοιες μου
και τα τρακαρίσματα, τα τζάμια στα μούτρα μου,
ο αποπροσανατολισμός και η έκπληξη

φαίνεται όταν κάποιος  ευτυχήσει
οι στιγμές του οι κόκκινες από λαχτάρα
στρετσάρονται κι απλώνονται σε επιφάνειες
πιο μεγάλες από την καρδιά του,
κάνουνε γκελ στον ουρανό, σφαίρες του μπήγονται
τα αστέρια και πριν ξεψυχήσει η μοναξιά
γεννά ευθύνη και η ευθύνη κλάματα

Thursday, July 29, 2010

what's up


25 years and my life is still
trying to get up that great big hill of hope
for a destination

I realized quickly when I knew I should
that the world was made up of this brotherhood of man
for whatever that means

and so I cry sometimes when I'm lying in bed
just to get it all out, what's in my head
and I, I am feeling a little peculiar

and so I wake in the morning and I step outside
and I take deep breath and I get real high
and I scream from the top of my lungs
what's goin' on?

and I say hey, hey
I said hey, what's goin' on?

and I try, oh my God do I try
I try all the time
in this institution

and I pray, oh my God do I pray
I pray every single day
for a revolution

and so I cry sometimes when I'm lying in my bed
just to get it all out, what's in my head
and I, I am feeling a little peculiar

Tuesday, July 27, 2010

a whole new world

μ εμπιστεύεσαι ;...

σου είπα ότι δεν κάνω όνειρα τελευταία
κυρίως επειδή τα ζω και σάστισες - σαν να μην 
κατάλαβες νομίζω, να μην ενσυναισθανόσουν κι ας 
μπορούσαμε να μιλάμε για τους άλλους με περίσσια 
άνεση, σαν να ήμαστε κι εμείς ίδιοι ολόιδιοι
μεταξύ μας κι εκείνοι εξωγήινοι μα με τις ανάσες μας
παρόμοιες κάτω απ του ήλιου το βασίλειο

το παθαίνουν αυτό οι άνθρωποι με τα χαμόγελα
και τις θετικές διαθέσεις και ξεχνούν 
πως η στιγμή που θα φέρει ανάγκη να συνεννοηθούν 
και στα δάκρυα δεν θα αργήσει και τότε όσοι μείνουν...
δεν θα είναι οι ίδιοι. 

αν δεν μπορείς να μ εμπιστευτείς εσύ πια
γιατί πολλά έχεις πιστέψει που δεν θα πρεπε
έχω υπομονή και θάρρος
κι αν βγω ψεύτρα ακόμη εσύ τίποτα να μου
προσάψεις δεν θ αφήσω -τόσο διακριτική θα είμαι-
και μόνο ένα χέρι στην πλάτη σου
σε μια περαστική κουβέντα θα προδώσει
σ όλη την φύση γύρω μας εκτός από σε εσένα τον ίδιο
το πόσο είμαι γοητευμένη και τα δόντια μου πόσο σφίγγω
να μην δουλέψω ακόμη μια φορά για μένα


Sunday, July 25, 2010

*urgent call*

Χάθηκε το βράδυ της Τετάρτης, 21 Ιουλίου 2010, από την περιοχή του Ωρωπού, το ηλικίας 13 μηνών αρσενικό ασπρόμαυρο pointer της φωτογραφίας. Φορούσε μαύρο κολάρο και λευκό Scalibor.
Eίναι σκυλί συντροφιάς και ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΑΕΙ.
Δίνεται ΑΜΟΙΒΗ σε όποιον βοηθήσει στην ανεύρεσή του.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6996851051


Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

υστερόχρονα κλοπιμαία στην τσέπη μου

Pon and Zi Hug Pictures, Images and Photos

υπάρχουν στιγμές ευτυχίας που διαρκούν

που η ζωή μοιάζει με ταινία κι είσαι 
εσύ ο σκηνοθέτης. κι εγώ,
αν και κουβαλάω κάποια φθινόπωρα
-και κάμποσο φόβο- ακόμη,  θέλω
να έρθω να σε αγκαλιάσω έτσι,
χωρίς λόγο
όχι ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ, δεν το κάνω...
μα σκέψου πάλι και κατάλαβε το παράδοξο

δεν αναζητάς καν μια αγκαλιά
τούτη την ώρα φαινομενικά όλα βαίνουν
καλώς (εξαίρετα!) και ομαλά μέσα σου
εγώ πώς γίνεται να μαι ξαφνικά
σίγουρη ότι η κενή αγκαλιά θα μας
ακολουθήσει και τους δυο μέχρι και το πρωί
και σαν σύννεφο που θα το στοιχειώνει και σαν υγρασία
που την ανάσα μας θα ελέγχει βιαίως
θα κάνει το γενικό συγκεκριμένο
και θα μας την πει

ο αέρας τα παίρνει όλα και τα μαζεύει
στην γωνιά.
αντί να τα χάνει δηλαδή, τα βρίσκει. το λέω
για σένα που δεν το χεις με τα αινίγματα
και που ανησυχείς ότι δεν είσαι άξιος
κι ότι όλα έχουν τον τρόπο τους να σβήνουνε
πριν τα χαιρετήσεις. χαλάρωσε. κοίταξε
τα μάτια μου πόσο πολύ γελάνε που σ αγάπησαν

που σ αγαπούν
σαν δεν ντρέπονται; omg και τρία lol

Saturday, July 24, 2010

First Lyrics First Vol.28

pon and zi Pictures, Images and Photos

σαν κι εσένα μ έναν κόμπο στο λαιμό

                   σε ώρες άσχετες ξεσπάω τον θυμό 

τα δίκια σου μου στεγνώνουν τα δάκρυα
οι αγκαλιές σου τα πληθαίνουν 
κι έτσι αλαφρώνω απ τις έννοιες και τους κόπους 
μου και μπορώ να κοιμηθώ με ζέστη
εκεί που νόμιζα πως όχι κι είχα βρει όλους 
τους τρόπους κι είχα βρει ότι είμαι καλούτσικη 
και τρώγομαι
καινούριοι χρωματισμοί στους τοίχους 
απ τα φώτα σου χαράζουν νέες διόδους
για την ζωή να πεταχτεί απ το σώμα μου

σαν και σ έσενα διαμελίζομαι στο φως...

                 ...και την νύχτα στα κομμάτια μου γυρνώ 

         και τα ξανακολλάω

τώρα είναι ξεκάθαρο, οι απαιτήσεις σου μειωμένες
οι ανάγκες καλυμμένες απ το μέσα σου που ναι 
φανταχτερό και αυτόνομο και αντιεξουσιαστικό 
κι ελεύθερο στ αλήθεια 
δεν μου αφήνει περιθώρια να μαι χρήσιμη 
μοναχά ευτυχισμένη και δική μου ολόκληρη 

μέρες αδέσποτες....

                                            ...σημαδεύουνε το μέλλον 

                        πετυχαίνουν το παρόν

και δεν μένει απ τα παιχνίδια και τα πυροτεχνήματα 
τ ουρανού όρεξη για μας να μείνουμε δυο ξένοι 
όλα μας λένε πως γεννηθήκαμε μαζί, από την ίδια γούρνα
θα πίνουμε νερό στους αιώνες των αιώνων.
έτσι ανυπομονούμε να πεθάνουμε 
τρομάζουμε τον κόσμο που ναι μόνος 
τις περασμένες του εαυτού μας τις πλευρές 
που δέσποζαν προτού η ομορφιά ξυπνήσει

Monday, July 12, 2010

a horse with no name

on the first part of the journey
I was looking at all the life
there were plants and birds
and rocks and things
there was sand and hills and rings

the first thing I met was a fly with a buzz
and a sky with no clouds
the heat was hot
and the ground was dry
but the air was full of sound

I've been through the desert
on a horse with no name
it felt good to be out of the rain
in the desert
you can't remember your name
'cause there ain't no one
for to give you no pain

after two days in the desert sun
my skin began to turn red
after three days in the desert sun
I was looking at a river bed
and the story it told of a river that flowed
made me sad to think it was dead

after nine days, I let the horse run free
'cause the desert had turned to sea
there were plants and birds
and rocks and things
there was sand and hills and rings

the ocean is a desert
with its life underground
and a perfect disguise above
under the city
lies a heart made of ground
but the humans will give no love

Sunday, July 11, 2010

μου λείπεις ήδη

Blood Pictures, Images and Photos

για το αν χάρηκα εγώ μην με φοβάσαι.
έχω το λυχνάρι με το τζίνι εγώ, δεν έχω ανάγκη
πέρα το να προσέχω τί εύχομαι
κι ακόμα δεν θέλω πλούτη και δόξες
ίσως να μην θελήσω και ποτέ 

αν κάτσουμε να τα πούμε 
κάτω από τ αστέρια άλλη μια φορά 
δεν θα είναι το ίδιο 

πρώτη φορά που δεν θέλω
ανάμνηση. δεν θέλω να επιλέξει τίποτα
ο νους μου να κρατήσει γιατί μόνο να το 
διαστρεβλώσει γίνεται και τούτο δεν μου 
φτάνει - πια. 

πάντα κοντά ποτέ μαζί
μαθαίνεις να κρατιέσαι. μαθαίνουμε  μαζί.
φαίνεται να είναι ο μόνος τρόπος.

so am I good or bad... and we cried and we cried 

                   ...oh you were majesty

Tuesday, July 06, 2010

στην μπουκαπόρτα

aww! Pictures, Images and Photos

πηδάω πίσω.
δεν κοιτάζω τα email μου
άγνωστοι με κοιτούν μ επικρισία
κι ανάμεσα στα πλήθη
εσύ, εγώ, ένα σωρό αστεία

δηλαδή η δίνη με πετάει στο ταβάνι
κι απαξιώ να σταματήσω να γυρίζω
όσο σκοτάδι κι αν μου δώσεις τώρα
την στιγμή φωτίζω

άκουσα τόσα όμορφα πράγματα
έκανα κακό και το πήρα πίσω
πρόλαβα
όσες φορές κι αν το σκεφτώ
είναι αστείο

ποιές τρύπες τώρα άλλες από αυτές
που χω βουτήξει

λοβ ιζ ιν δι ερ
κάνε κουμάντο ή δεν.
θα με νοιάζει πάντα.

φιλιά παντού.

Monday, July 05, 2010

το καστρο της αστροπαλιάς

zi Pictures, Images and Photos


έχει κλειδί κλειδώνει...

και ό,τι έχω ή θέλω μέσα μου,
γύρω του φανερώνει.
με τα φώτα του και τις ανατολές  την ιστορία 
μου απλώνει στα βουνά και στις ακτές 
μια μικρογραφία προσωπική 
της ζωής μου το κρας τεστ

χοχοχοχο κριση μαλακίας 
ευτυχίας; 
ουτοπίας και κίνησης; 
απενοχοποίησης; 

κάθε μέρα λέω θα φύγω
την επομένη με ρωτάνε τελικά 
αν είμαι εδώ 
και εγώ απαντάω 
πως αν δεν φύγω 
τότε θα ρθω ξανά

μυστήρια
πολλά μυστήρια... 
της πουτάνας γίνεται 
κι εσύ κάπου κοντά που χάραζε
από κει που σ είχα αφήσει 
μακριά, σχεδόν ξεχάσει(...)
πήγες να μου δώσεις παλι μία στο κεφάλι 
με την καρδιά σου

δεν βαριέσαι λέω και γυρνώ πλευρό.
από δω παν κι άλλοι...