...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Tuesday, April 12, 2011

the end




this is the end
beautiful friend
this is the end
my only friend, the end


of our elaborate plans, the end
of everything that stands, the end
no safety or surprise, the end
I'll never look into your eyes, again



can you picture what will be
so limitless and free
desperately in need of some stranger's hand
in a desperate land



lost in a Roman wilderness of pain
and all the children are insane
all the children are insane
waiting for the summer rain, yeah



there's danger on the edge of town
ride the King's highway, baby
weird scenes inside the gold mine
ride the highway west, baby



ride the snake, ride the snake
to the lake, the ancient lake, baby
the snake is long, seven miles
ride the snake he's old, and his skin is cold



the west is the best
the west is the best
get here and we'll do the rest



the blue bus is callin' us
the blue bus is callin' us
driver, where you taken' us



the killer awoke before dawn, he put his boots on
he took a face from the ancient gallery
and he walked on down the hall
he went into the room where his sister lived and then he
paid a visit to his brother, and then he
walked on down the hall, and he came to a door 


and he looked inside
father, yes son, I want to kill you
mother, I want to fuck you


c'mon baby, take a chance with us
c'mon baby, take a chance with us
c'mon baby, take a chance with us
and meet me at the back of the blue bus
doin' a blue rock
on a blue bus
doin' a blue rock
c'mon, yeah



kill, kill, kill, kill, kill, kill



it hurts to set you free
but you'll never follow me
the end of laughter and soft lies
the end of nights we tried to die


this is the end

Wednesday, April 06, 2011

είμαι άνθρωπος ακόμα



απόψε βράδιασε νωρίς
και τρίτο γύρο πίνεις
ζητάς και πάλι αφορμή
για να με κατακρίνεις

ποτέ σου δεν κατάλαβες
τι είναι η αγάπη
πώς τα τραγούδια γράφονται
απ`της καρδιάς τα λάθη

είμαι άνθρωπος ακόμα
και τα λάθη μου πολλά
μα ποιος μπορεί να με δικάσει
για ένα λάθος της καρδιάς

είμαι άνθρωπος ακόμα
και τα λάθη μου πολλά
μα δεν υπάρχει αμαρτία
για τα λάθη της καρδιάς

μην προσπαθείς μες στο ποτό
να βρεις τις απαντήσεις
το ξέρω έφταιξα εγώ
μα είναι απλή η λύση

παρ`το λοιπόν απόφαση
να με καταδικάσεις
κι αν είσαι αναμάρτητη
την πέτρα να πετάξεις


@καρδιά μου

Tuesday, April 05, 2011

First Lyrics First Vol.38



τί χαρά που παίρνω 

                                    όταν απλά μ αγαπάς

στην αρχή οι νότες τα φέρνουν όλα.
όλα τα πρώτα συναισθήματα σαν μνήμες 
απ το νου απροσδιόριστες μέχρι να ρθουν οι 
πρώτοι στίχοι. 

τί χαρά που παίρνω 

                          όταν ακούω ένα τραγούδι δικό σου

μουσική και στίχοι στην συνέχεια σε ταρακουνούν 
ως το κόκαλο. η συνάντησή σου μαζί τους δεν
είναι η πρώτη, σ εκείνη την πρώτη, δεν φαντάστηκες 
ποτέ πως θα υπήρχε δεύτερη και ξαφνικά τώρα αρχίζεις
να φοβάσαι μην είναι η τελευταία, χωρίς να ξέρεις 
το γιατί.

τί χαρά που παίρνω 

                               όταν απλά με κοιτάς

-θα κοιταχτούμε; 
μόνο τώρα, σ΄ ένα ακόμη από τα πολλά 
ταξίδια μου, πάνω στην πιο ζεστή θάλασσα, 
με όλους γύρω να κοιμούνται, μόνο τώρα, 
βρήκα να μ' απασχολεί. "επειδή" θα πούνε 
"δεν άξιζε τον κόπο"

Monday, April 04, 2011

nothing else matters


so close, no matter how far 
couldn't be much more from the heart 
forever trusting who we are
and nothing else matters
 
never opened myself this way 
life is ours, we live it our way 
all these words I don't just say
and nothing else matters
 
trust I seek and I find in you 
every day for us something new 
open mind for a different view
and nothing else matters

never cared for what they do

never cared for what they know
but I know 

never cared for what they say
never cared for games they play
never cared for what they do
never cared for what they know
and I know

Saturday, April 02, 2011

the fly and the ant


the fly and the ant decided to meet
the fly and the ant went out on the streets
they needed a lift they needed a gift
they had no tongue and no sound could come out

we are lovers but not with each others
we started to drink we needed a shrink
too much trouble both of us dont
know where to go

cause this is too long so long
the time we spent at home so long
we might do something wrong so wrong
we just got to move on

the lion and the pig decided to meet
the lion and the pig decided not to sleep
they took their bikes to go ride the streets
they went to the restaurant but there was no meat

listen to the wind its not too late
listen to your dreams when you re awake
it won't let me sleep it won't let me rest
if you got a problem you got to go west

cause this is too long so long
the time we spent at home so long
we might do something wrong so wrong

the fly and the ant are my friends

Friday, April 01, 2011

First Lyrics First Vol.37

Pon and Zi Pictures, Images and Photos

μηπώς πρέπει να φύγουμε χωρίς ελπίδα πια

                         πως θα ξανανταμώσουμε αδέλφια μου ξανά 

εχθές τα ξημερώματα δεν μπορούσε να με πάρει ο ύπνος.
με ταλάνιζε το άγχος μιας σκέψης
"άραγε... θα συγχωρεθώ;" όχι από σένα, εσύ ξέρω, 
με έχεις ήδη συγχωρέσει. είσαι περήφανος. 
αλλά απ αυτό που λέμε μοίρα, κάρμα και δυναμικό του καθενός
μας και πάνω απ εμάς. 
απ΄ αυτό αν θα συγχωρεθώ ποτέ (!) και με άλλα λόγια
αν θα έρθει σε ισορροπία κάποια μέρα, να με βρει. 

ύστερα συνέχισα ν΄ αναρρωτιέμαι εάν και εφόσον όλο το μου
το άγχος μαζί και η αγωνία αυτή, πηγάζει απ το θράσος 
που υπέδειξα όταν θέλησα ν αγαπηθώ. ν' αφεθώ στην αγάπη 
που μου έδωσες και να την ρουφήξω μέχρις ότου νιώσω 
πάλι δυνατή. 
-βλέπεις, ήμουν πολύ ταλαιπωρημένη όταν την είδα να μου
γυαλίζει από κοντά και να με κοιτά χωρίς καθόλου φόβο (άλλη
περήφανη κι αυτή, πάντοτε) κι είχα σχεδόν παντελώς στεγνώσει.-
όταν λοιπόν μου ρθε η πρόταση να πάρω λίγη, λιγοστή, 
στην αρχή ντράπηκα μα ύστερα έκλεισα τα μάτια και την αναπνοή
μου κι είπα να βουλιάξω μέσα της ένα λεπτό, ένα καλοκαίρι, 
ένα φθινόπωρο κι ίσως ένα έτος φωτός. 
να θυμηθώ πως είναι. 

κι ήταν γλυκάααααααα πολύ κι ας ήξερα κάποια στιγμή πως θα πρεπε
πάλι να βγω στην επιφάνεια γι ανάσες, κρατήθηκα όσο μα όσο 
μπορούσα περισσότερο κι η αγάπη όλο μου ζέσταινε το σώμα. 
κι ας ήξερα πως όσο περισσότερο παρέμενα τόσο πιο πολύ θα πάγωνα
μόλις θα έβγαινα πάλι στην απ έξω -κάτι που τελικά- θα ήταν 
αναπόφευκτο προκειμένου να αποφύγω να ταριχευθώ στην αιώνια
παρέα της....

κατάφερα να κοιμηθώ παρακαλώντας τα νεραϊδάκια των ονείρων 
να με κάνουν να ονειρευτώ την γαλήνη, την χαρά, το μακρύ και 
άχρονο, την ευτυχία και τα δελφίνια της Μπανγκόκ. όταν ξύπνησα
κατάλαβα πως τίποτα απ ό,τι είχα ονειρευτεί δεν το θυμόμουν οπότε
η ισορροπία και η υγεία της ψυχής μου πιθανόν να πλανιόταν κείνη 
την νύχτα πολύ μακριά από αυτή την γη κι αυτόν τον κόσμο κι έτσι 
χάνονταν οι σκιές της απ την γήινη ματιά μου, μέσα στο σκοτεινό 
σύμπαν.

παλιό κι ωραίο παρελθόν που ζήσαμε μαζί 

                         ας μεινει για παράδειγμα στην νέα μας ζωή

κι ύστερα από λίγο, αφού μάζεψα τα μπαγκάζια μου για ποιά χιλιοστή 
φορά αδύναρο πια να υπολογίσω, μου ρθε ένα κλάμα πολύ γνωστό
στα μάτια μου- σαν εκείνο που μ επισκεπτόταν κάθε που τελείωνε
η κατασκήνωση κι έπρεπε να την αφήσω. 
μ έμαθε ότι όλα τα όμορφα έχουν κι ένα τέλος -είτε μία παύση εάν θέλεις-
και ακόμα πιο σημαντικό πώς στην ζωή καλό είναι να τα περάσω όλα
και να μην ζω ξεχασμένη σ ένα ονειροπαίχνιδο για πάντα, όσο γλυκό
κι αν είναι αυτό. ώρα για δουλειά λοιπόν φίλοι μου. 
τί μένει αν δεν παίζεις ένα παιχνίδι λοιπόν; 
μα να προσπάθήσεις να φτιάξεις ένα φυσικά. μόνος σου
και από την αρχή. καινούριο.

όχι δεν χωριζόμαστε για πάντοτε παιδιά 

                                                 μα θα ξαναβλεπόμαστε

                 αδέρφια μου συχνά