...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Thursday, December 31, 2009

αμαν το φεγγάρι

το πρωί πριν τις εφτά που γύριζα
και σήμερα λέει από νωρίς ... αμάν το φεγγάρι

το είδα μπροστά μου κι εγώ στο τιμονάκι επάνω που ξεκουραζόμουν
άρχισα τα βογγητά και αμάν το φεγγάρι να με κοιτάει
κι έγινα αμανές από μόνη μου χωρίς όργανα, ακροατήριο κανείς

χέστηκα και με τις αλλαγές που αλλαγες δεν είναι
και τα χω πάρει και στο κρανίο με τα ρεβεγιον και τα τακούνια

θα στηθω να δω το φεγγάρι από νωρίς και μέχρι αργά

έτσι που με χαζεύει, που πέφτει πάνω μου
τόσο τεράστιο
ξέρω, με κάνει πολλές φορές ν ανταριαστώ
καλά και κακά πέφτουν όλα επάνω μου

πόνος και ηδονή και η ευθύνη από το ένα στο άλλο να περνάς
όταν είναι στο ζενίθ τους χωρίς να σε ρουφάνε ολοσδιόλου

προσπάθησέ το. πάρε να μου πεις...

Monday, December 28, 2009

rocket man

She packed my bags last night pre-flight
Zero hour nine a.m.
And I'm gonna be high as a kite by then
I miss the earth so much I miss my wife
It's lonely out in space
On such a timeless flight

And I think it's gonna be a long long time
Till touch down brings me round again to find
I'm not the man they think I am at home
Oh no no no I'm a rocket man
Rocket man burning out his fuse up here alone


Mars aint the kind of place to raise your kids
In fact it's cold as hell
And there's no one there to raise them if you did
And all this science I don't understand
It's just my job five days a week
A rocket man, a rocket man



το βλέπεις κι εσύ,

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos
ρεμπελιάζω.

την έχω δει ξάπλα! τούμπα κατσαρίδα που λένε και τα φανταράκια (παρεπιπτόντως το Ι4: Λούφα και απαλλαγή του Κατσίκη όντως γαμάει, δεν ήταν παραίσθηση η πρώτη φορά)
αραχτός
και χαλαρά που λένε και στην πόλη μου.
βέβαια τώρα είμαι στην κανονική μου πόλη, στην γενέτειρά μου την πρώτη.
στην μάνα μου. επειδή είναι χριστούγεννα ξες.

ρέεεεεκλα;
ρέκλα να δουν τα μάτια σου.
αλλά από το να ψάχνω μυστικά κι όλας άλλο τίποτα προχθές άνοιξε μια τρύπα και έφαγε το κινητό μου! το έχασα; όχι. μου το "κλέψανε"; όχι! άνοιξε η γη σου λέω και δεν το πιστεύεις, την φάγαμε κι όλας να σουν εδώ...

τεμπελιά παιδί μου φαίνεται και από τα posts...

αααχ τούφα (γειά σας παιδιά!!!). ωραία δεν είναι ; με το χέρι στην καρδιά...

αν είναι τόσο ωραία λοιπόν τί κάνω εδώ; τί έκανα χθες που άμοιρη ψυχή με έβαλε να σου γράφω γράμματα στο χέρι; μην αναρωτιέσαι τ αυτονόητα έλεος πια τόσα χρόνια... φιου...

αλήθεια
μα είναι δυνατόν εκείνος ο κύριος να έκανε τον κουφό απόψε ; όλο το βράδυ χωρίς να πει τίποτα; τσάμπα και το σάλιο που κάψαμε δηλαδή... 

σίγουρα είμαι βαρετή γιατί έχω ηρεμήσει.
μέσα στην καρδιά του Αυστραλιακού (Αθηναικού αλλά θα μπορούσε ειδικά φετος) χειμώνα,
αισθάνομαι ένα κομματάκι να μπαίνει στην θέση του.

πόσα μεροκάματα να πιάνει αυτό λες;

ελευθερία. ομορφιά.
έρωτας. εμπιστοσύνη.

πρώτα να τα αισθανεσαι κι ύστερα να τα μοιραστείς.

πόσα μηνιάτικα λες να σου βγάζει αυτό;

peace.

κι ας πέρασε καταιγίδα, κι ας νόμισες κι ότι δεν θα τα καταφέρεις
αφού έβαλες τα δυνατά σου
θέλεις να το πεις τύχη από ταπεινότητα όπως θες, βολέψου

κι ας ξέρεις ότι μαίνεται και άλλη καταιγίδα, πιο δυνατή. 

έφτασες. 
κι εδώ έχει φως κι ότι λαχταρούσες άντε χοροπήδα γύρω γύρω μην με κοροιδεύεις βλαμένο!

έχει και πόνο. δεν τον ξεχνάς, τον λησμονάς.

ο πόνος είναι από τους συντρόφους ο πιο έμπειρος και σωστή πυξίδα!
από την ηδονή, την αγωνία, τον φόβο και την έξαψη, πρώτα τον πόνο αγάπησα θυμάμαι...

επειδή έβγαινε σωστός κατά τα γούστα μου κι έδειχνε υπομονή. ήτανε κι ευκολοδιάκριτος ένα πράμα..
έκανε και πίσω όταν τον διέταζα με τον κορμί σου καμιά φορά ή του μιλούσε κανένας πεθαμένος από πού έλα ντε

τσιγκλάει. δεν έχω καταφέρει και τόσα πια να βρω! just you :p χαχαχαχαχα

τώρα μετά από τόσα κέφια σου
με τόση γαλήνη μεσα που έχω πια και που τόσο θέλω ν ακούσω την φωνή σου
πάλι. και πάλι και πάλι πάλι ....
και που
ό,τι κι αν λες, εμένα μουσική θα μου ακούγεται μέσα στην ησυχία
και φωνή σαν απ'το θεό! (χαχαχαχαχα καλο πάσχα να χουμε)

και που εκείνος που έκανε τον κουφό δεν κατάλαβε ότι φώναζα τόση ώρα γιατί εγώ είμαι ΟΝΤΩΣ κουφή (καλά πλάκα με κάνεις;)

που τα δέματα με το ταχυδρομείο μπορεί κάποιος να σε πάρει τηλέφωνο να τα παραλάβεις δεν είναι ανάγκη να ξέρω τον δρόμο στο χωριό
που έχω κρεβάτι ζεστό, να πλαγιάζω, όποτε νιώσω νύστα παντού με δέχονται και με ζητούν
ταξίδια που βλέπω τον κόσμο να κάνει και κάποιοι από αυτούς να σταματάν για να με χαιρετούν.

αχ αχ και που κρατάω τα τηλεφωνάκια τους σε χαρτί διπλωμένο στην τσάντα μου που να κουδουνίσει και να πει την ώρα ή να σε ξυπνήσει βιαίως δεν γίνεται!
που τα μπιφτεκάκια στην λεωφόρο απάνω το απόγευμα, ήρθανε σαν το μάννα μαζί με φίλο καρδιακό και τα roller blades (ο γιεα ντουντ),  το ίδιο!!!

και που ξέρω που είσαι και τί αέρα αναπνέεις. και που μπορώ να ρωτάω για σένα γιατί κάπου υπάρχεις!
 
βλέπεις; μπορεί και να μην φοβάμαι τόσο τελικά να περπατάω στην βροχή
μέχρι το σπίτι ίσως και μέσα στην νύχτα μόνη μου.  έχει και ο φόβος το χαβαλέ του δεν τον πετυχαίνω συχνά.
πέτυχα όμως και γαμώ τις κούρσες γέλαγα μέχρι την εξώπορτα. χαρούμενη που σ αγαπάω κι απόψε
και που η ακοή μου είναι έτσι ακόμη ευαίσθητη...

σε αγενείς κυρίους που το παίζουν κουφοί ενώ δεν είναι!
άαααμα πια

χι. χιχι 


05:15
over and out.

Saturday, December 26, 2009

Satisfy my soul



Oh, please don't you rock my boat o
'Cause I don't want my boat to be rockin'

Oh, please don't you rock my boat
'Cause I don't want my boat to be rockin'

I'm telling you that, oh, oh-ooh, wo-o-wo!
I like it - like it this
So keep it steady, like this.
And you should know - you should know by now:
I like it, I like it like this  
I like it like this, ooh yeah! 
 
You satisfy my soul;
You satisfy my soul.
Every little action,
there's a reaction. 
 
Oh, can't you see what you've done for me, oh, yeah!
I am happy inside all - all of the time. Wo-oo-o-oo! When we bend a new corner,
I feel like a sweep sweepstake winner.
When I meet you around the corner ,
You make me feel like a sweepstake winner.
Whoa, child! Can't you see? You must believe me!
Oh darling, darling, I'm calling, calling:
Can't you see? Why won't you believe me?
Oh, darling, darling, I'm calling, calling

When I meet you around the corner,
Oh, I said, "Baby, never let me be a loner",
And then you hold me tight, you make me feel alright.
Yes, when you hold me tight, you made me feel alright.

Whoa, honey, can't you see? Don't you believe me?
Oh, darling, darling, I'm callin', callin':
Can't you see? Why won't you believe me?
Oh, darling, darling, I'm callin', callin'

Satisfy my soul - satisfy my soul - satisfy my soul - satisfy my soul:
That's all I want you to do, that's all I'll take from you:
Satisfy my soul, satisfy my soul.

getting the truth

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos

και ζήσε το τώρα που το φέρανε στην πόρτα σου ή το έσυρες ιδρωμένος από τα λιμάνια
και φάε το στην μάπα και πίστεψέ το στο πετσί σου
και επίτρεψέ του να διαβρώσει τα πιο γλυκά σου όνειρα
και πάλεψε για να χτίσεις πάνω σε αυτό και σε κανένα άλλο

και εγκλωβίσου στην διάσταση την τόσο εμπεριστατωμένη του
και δόξα και τιμή στις επιστήμες και τα γράμματα και την έρευνα
που κοντά του σε έφερε

και πάτησε κάτω την ληγμένη σου οπτική
γιατί ήρθε και είναι εδώ.
η αλήθεια, η πικρή, η ξέχωρη.

δεν πα να κουρεύεστε. τίποτα ξέχωρο από μένα να σταθεί δεν γίνεται.
ούτε για σας, ούτε για κανέναν. χαμογελάκι και καρδιά που φυλάει την πίστη σου
πριν και μετά από σένα για σένα κι ό,τι γουστάρεις τραγούδα και χόρεψε.
για εκείνη δεν θα λέει κάτι.

Tuesday, December 22, 2009

I'll be there

You and I must make a pact
we must bring salvation back
where there is love I'll be there
I'll reach out my hand to you
I'll have faith in all you do
just call my name and I'll be there

I'll be there to comfort you
build my world and dreams around you
I'm so glad that I found you
I'll be there with a love that's strong
I'll be your strength I'll keep holding on

Let me fill your heart with joy and laughter
togetherness well that's all I'm after
whenever you need me I'll be there
I'll be there to protect you
with an unselfish love that respects you
just call my name and I'll be there

If you should ever find someone new
I know he'd better be good to you
'cause if he doesn't I'll be there
don't you know baby yea yea

I'll be there I'll be there
just call my name and I'll be there
just look over your shoulders honey
I'll be there I'll be there
whenever you need me I'll be there
don't you know baby

I'll be there I'll be there
just call my name I'll be there
I'll be there I'll be there




venus project


my morning star
yo

uh

you are my venus project

uh uh 

i can not believe it even though i ve felt it from the start
but Know it became a fact
you re my venus project
uh uh

how about that 

have YOU seen it comin?
i sense its running all over my body 


uh 


cannot escape now 
we are out of control
we are all stars and that truth we behold


uh uh



you are my venus project 


uh


please understand.this stuff is just true
i do not seek your pitty
but i will stand for the love

uh uh 


cause i have seen it before
and its the only worth dreaming of

i wanna love you 
yo

i wanna see you.


φορος τιμης

Sunday, December 20, 2009

I've got to see you again

Lines on your face don't bother me
Down in my chair when you dance over me
I can't help myself
I've got to see you again


Late in the night when I'm all alone
And I look at the clock and I know you're not home
I can't help myself
I've got to see you again

I could almost go there
Just to watch you be seen
I could almost go there
Just to live in a dream


But no I won't go for any of those reasons
To not touch your skin is not why I sing
I can't help myself
I've got to see you again


I could almost go there....


No I won't go to share you with them
But oh even though I know where you've been
I can't help myself
I've got to see you again


Friday, December 18, 2009

φου!

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos

είναι πιο δύσκολο απ ότι περίμενα, το ομολογώ.
με παρακολουθώ να κάνω τον έρωτα αγάπη γλυκειά, ύστερα τον βουτάω στην αμφιβολία, τον φόβο.
ο φόβος φέρνει βία που τα καίει όλα.
τότε να γεννιέται η ενοχή. να κυλιέμαι μέσα της και μέσα στα κλαμματα.
να ελπίζω στην απελπισία μου πως ίσως θα σταματήσει
η φωτιά να καίει. να ελπίζω πως θα ξεπεράσω τον φόβο
αρκετά νωρίς και ίσως κάτι καταφέρει να γλιτώσει.
κι ό,τι γλιτώνει, να το ερωτευτώ ξανά...
η κούρσα της καταστροφής.

πάρε άνθρωπο...

Wednesday, December 16, 2009

xmas trip

ήρθανε οι γιορτές, εντάξει γράψε ελήφθη, το πήραμε το μήνυμα.
τα χριστούγεννα όλοι τρελαινόμαστε.
είναι σαν να έχουμε περίοδο ασχέτως φύλου και να κρατάει το διπλάσιο.

απόδειξη πως όλοι τρώμε παραπάνω, είμαστε πιο ευερέθιστοι (για καλό ή για κακό), ό,τι θυμόμαστε αυτές τις μέρες χαιρόμαστε κι έχουμε και την δικαιολογία μην χέσω.
τί κι αν μεγάλωσα σε σπίτι που ουδέποτε αναφέρθηκε κάτι σχετικό με τα θεία, από γονείς αγνωστικιστές όοοοχι, το δεντράκι θα είναι εκεί, διάφορα στολιδάκια-σκατουλάκια και στεφάνια στις πόρτες, ανήμερα θα με ξυπνήσουν να φάμε όλοι μαζί και μη σας πω ότι ακόμα μου βάζουν δωράκι του αη-βασίλη κάτω από το εν λόγω δέντρο.

η θαλπωρή από τα φωτάκια που καίνε όλη νύχτα στο σαλόνι, θα δυσκολέψει την διαδικασία της απογαλάκτωσής μου ακόμη μια χρονιά και φέτος θα είναι ακόμη πιο γλυκά και νοσταλγικά γιατί θα ταξιδέψω για να το ζήσω όλο αυτό. μην τυχόν και το χάσω.

και δεν είναι η πρώτη φορά που το βλέπω όλο αυτό ή το συλλογίζομαι.
αλλά δεν είναι κι η πρώτη φορά που ο άνθρωπος αφήνει την παρηγοριά μιας συνήθειας να νικήσει τα πάντα μέσα του. ακόμη και την θέληση του για ζωή, για ευημερία, για εξέλιξη.
το ξέρουμε αυτό. όπως ξέρουμε και για τις αυτοκτονίες που παρουσιάζονται αυξημένες κατά την εορταστική περίοδο. αλλά χεστήκαμε. εμείς, κάπως θα την βγάλουμε και φέτος. έχουμε και δεντράκι είπαμε.

κι εκεί που στην αρχή του μήνα το περιμένω πως και πως να έρθουν οι μέρες να βγούμε, να περάσουμε όμορφα με οικογένεια, με φίλους, να βγούμε να γίνουμε λιάρδα, να σβήσουμε τα φώτα για ενα δευτερόλεπτο, να μιλήσουμε με κόσμο που χουμε καιρό να βρεθούμε, να φοράω κάτι κόκκινο και ίσως να δω κι εσένα, όσο πλησιάζουν το σκηνικό αλλοιώνεται.
δεν θα μπω στις λυτρωτικές λεπτομέρειες της καθημερινότητάς μου που με φέρανε εδώ. απλά καταθέτω πόσο έχω ξενερώσει.

πίσω από αυτές τις "γιορτινές" μέρες και νύχτες αποκαλύπτεται επιτέλους ένα τσίρκο(!) με ιδιαίτερα θλιβερή όψη -χώρια την κακομεταχείριση των ζώων και την βρωμιά-. θα το δούμε. θα το αποδεχτούμε όμως; μένει ένα μυστήριο και για τούτη την χρονιά. 

θυμόμαστε να είμαστε φιλεύσπλαχνοι και ανοιχτοχέρηδες. έχουμε και άγχος πόσο θα πάει το μαλλί ανήμερα στα νυχτερινά μαγαζία, πόσο οι γραμμές, θα μας φτάσουν(;) γιατί έχουμε και δώρα να κάνουμε μην μας πούνε γύφτους. εορτοδάνεια και εκδρομές στα χιόνια για ski και snowboard τέτοια εποχή όλοι δικαιούμαστε.

είπα δεν θα μπω σε λεπτομέρειες; ε θα μπω.
γαμώ τα χριστουγεννά μου που ανάθεμα κι αν κανείς χαίρεται για τα διδάγματα εκείνου του ανθρώπου
δεν είμαστε για γιορτές και πανηγύρια.
όλα πάνε σκατά. από το περιβάλλον και την ανισότητα μέχρι την κουμπάρα μας που έχει καρκίνο, τον φίλο που πάλι χώρισε κι έχει χάσει κάθε ελπίδα, μέχρι εμένα που απλά τσακώθηκα με την αδερφή μου και τρέμω μην το πήρε στραβά.

δεν είναι υποκειμενικό το θέμα. αν δεις τον κόσμο από ψηλά θα το δεις. σαπίλα.
κι επιστρέφω στις πρώτες μου εφηβικές σκέψεις που μου έλεγαν ότι αν κουβαλάω μέσα μου όλη την χαρά και όλη την λύπη που πήρανε όλοι οι ανθρωποι που έχουν περπατήσει τον πλανήτη , τότε σίγουρα δεν τίθεται θέμα γιατί είμαι τόσο μελαγχολική.

κι όσο για μας, τους περα από κάθε λογική προνομιούχους, που θα βγούμε να πάρουμε φόρεμα για το ρεβεγιόν, αισθάνομαι περιφρόνια. τα προνόμια που αποκτήσαμε εις βάρος των άλλων δεν μας λύνουν τον κόμπο στο στομάχι και το καταλάβαμε. κι έτσι, αποφασίσαμε να κρεμόμαστε από ένα χριστουγεννιάτικο τριπάκι για να γιορτάζουμε και να νιώθουμε λιγότερο άσχημα.
η ενοχή κοιμάται μέσα σε όλους μας.

σε κάθε μάνα ή πατέρα που λέει ένα παιδί "παιδί του". και τα άλλα παιδιά;
"ε, τ΄άλλα του γείτονα.." λες και χωρίς τον γείτονα επιβιώνει κανείς στα σοβαρά.
γι αυτό και ο φόβος. και η παράνοια κτλπ. όλα από την ενοχή. γιατί αν μέσα σου αισθάνεσαι πως έχεις κάνει μαλακία, λογικό δεν είναι να φοβάσαι μην σε πιάσουν; τί; τί; δεν την έκανες εσύ; χαχαχαχαχα
το τομαράκι μας να ναι καλά και φυσικά..

χαρούμενα χριστούγεννα!  

Tuesday, December 15, 2009

στο ριπιτ

jeff thomas Pictures, Images and Photos

δεν πειράζει yo, εγώ κατάφερα να τρελαθώ 

μην με ξεχάσεις κι αν με ζητήσεις πάλι πίσω,

να μου το γράψεις

και κόλλησε η βελόνα.
εχω έναν όγκο στο κεφάλι μου με τ όνομά σου να μισώ τώρα πια
και μια τεράστια απουσία να κυλιέμαι και να πλάθω ...

σε λίγο ένας ένας αποχωρούν.
πόσα ν ακούσουν πια, πόσο να υποστούν την στο repeat συμπεριφορά μου
έχουν περάσει μήνες!

δεν θα πω πως μ ενοχλεί αυτό βέβαια τούτο μου έλειπε
να μου κουνάνε το μυαλό οι γύρω.
απλά το σκηνικό έχει καταντήσει τραγελαφικό κι εγώ μία απογοήτευση.

έχω κρεμασμένες ελπίδες από πάνω μου
κάθε μέρα προσεύχονται να χάσω την δική μου
γιατί τα χάνω, το χάνω και φοβούνται. και προσβάλλονται.

χαμογελάκι, φιλάκια κι αγκαλίτσες.
θα σε ταίσω μέλι και μυγδαλάκια και νεράκι από πηγή θα φέρω
έχω κρεμάσει υφάσματα.

Sunday, December 13, 2009

πέσαμε στα βαριά

jeff thomas Pictures, Images and Photos

κι αν πω πως δεν αντέχω πάλι νόημα κανένα δεν θα βγαίνει.
γιατί όσο και να κοπανιέμαι με χέρια και πόδια, σε ύπνο και ξύπνιο για σένα
και τα λάθη μου που τόσο με ταλαιπωρούν, τίποτα στον κόσμο δεν πατάει flash forward στην καρδιά μας, ούτε και την ανοίγει.
σου πα κι άλλη φορα, να το ρίξουμε στα βαριά, είχα ένα κάρο απορίες
κι εσύ είχες αποφασίσει να περάσουμε την νύχτα μαζί.

δεν είχες συμφωνήσει τότε προβάλλοντας μια δικαιολογία τόσο γελοία,
που μόνο εγώ θα την λάμβανα στα σοβαρά υπ΄όψιν.
κάτσε να ψήσω καφέ.
επιτέλους να μ ακούει κανείς τί θα σκέφτεται για το πάθος μου για σένα!
(ω, ξέρω πολύ καλά αλλά δεν σε αφορά. για τώρα.)
να σου φτιάξω και κάτι να φας, να σου ξεμπλέξω τα μαλλιά (;!)
να χαρώ για δυο λεπτά, να ζήσω μισό ακόμα αλλα πού εσύ.
το εννοώ. εσύ πού;!

μήνες τώρα έχεις εξαφανιστεί. και γαμώ τις τακτικές. την εφαρμόζω κι εγώ.
ή συνηθίζα, μέχρι που αποφάσισα να είμαι εδώ μόνο για να με βρίσκετε. κι εκεί
κέρδισα χαρακτήρα αλλά περίμενε θα βρω τρόπο να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι αλλά κι εσείς
πώς μιζεριάζετε έτσι με την μία και τα παρατάτε; έλεος πια.

και τώρα γράφω όχι τίποτα απλά πάλι στον ύπνο μου έδωσες ρεσιτάλ!
ήμαστε λέει κι ήταν πάσχα, κάπου στην εξοχή, είχε και θάλασσα και ένα πολύ μεγάλο
σπίτι με φίλους μέσα και με οικογένεια, και με σημάδια δικά σου να σε ψάχνω
γύρω γύρω στο μεγάλο σπίτι κι όταν με βρήκες πάλι σε κοίταξα με περιφρόνηση
για να μην δεις πόσο αδύναμη αισθάνομαι και πόσο λείπω όταν εσύ είσαι κοντά.
δεν υπάρχω.

κι είναι τόση η παρηγοριά κι εδώ, να μην υπάρχεις.
γέρνεις στου κενού τον ώμο, στην κατανόηση που δείχνει το σκοτάδι
και σταματάνε όλα. τίποτα δεν περνάει να σε ταράξει.
μπορείς τώρα να κάνεις από την φαντασία κόσμο, για όσο το θες.
αν κανείς δεν σ αγαπήσει, μπορεί να μην σε ξυπνήσουν και ποτέ,
οπότε χαλάρωσε απλά...  

Tuesday, December 08, 2009

train song

Traveling north, traveling north to find you
Train wheels beating, the wind in my eyes
Don't even know what I'll say when I find you
Call out your name love, don't be surprised

It's so many miles and so long since I've met you
Don't even know what I'll find when I get to you
But suddenly now I know where I belong
It's many hundred miles and it won't be long

It wont be long
It wont be long
It wont be long

Nothing at all in my head to say to you
Only the beat of the train I'm on
Nothing I've learned all my life on the way to you
Only our love that's over and gone


It's so many miles and so long since I've met you
Don't even know what I'll find when I get to you
But suddenly now I know where I belong
It's many hundred miles and it won't be long


μου τα'λεγες

Photobucket

δεν μου τα λεγες;

από την αρχή! σαν τα μέντιουμ ένα πράγμα, εκτόξευες γεγονότα μισής δεκαέτιας μπροστά και σε κοιτούσα εγώ σαν το χάνο. δεν χαμπάριαζα τότε. ήμουν δική σου.

μου τα λεγες όμως.
νόμιζα πως ήταν ο φόβος σου που μιλούσε.
μα τελικά εσύ φοβάσαι λιγότερο απ όσους γνώρισα στην ζωή μου μαζί!
δεν καταλάβαινα τότε. ήθελα απλώς να είμαι δική σου.

μου τα χες πει όμως και τώρα δεν έχω μούτρα.
η αλήθεια είναι τούτη.
όπως αλήθεια είναι ο όρκος που σου έδωσα.
ανταλλαγή.
εσύ αγάπης, εγώ αλήθειας. και ο καθένας, να μεθάει με ποτό της αρεσκείας του.

όμως με τί μούτρα;
'με αυτά εδώ' σκέφτηκα. αυτά που πρώτος εσύ γνώρισες.
ΈΤΣΙ ήρθα. 

σ αυτά τα μούτρα πρώτος εσύ έδωσες ζωή κι υπόσταση!
πριν από σένα ήταν σκέτος θυμός. παιδικός θυμός.
από τα είδη του θυμού το χειρότερο.

εσύ τα θαύμασες. τα εξύψωσες.
μου έδειξες τις διαστάσεις τους. τα χέρια τους.
μέχρι τότε έσκαβα το χώμα με τα νύχια. δεν καταλαβαίνα ούτε πώς, ούτε γιατί, δεν ρωτούσα.
ήταν σαν να μου έδειξες την μύτη μου!

έτσι μου τα χες πει και τα υπόλοιπα.
γιατί μπορούσες. και δεν ήθελες. σε θυμάμαι πάντα να κομπιάζεις,
να σε πιέζω εγώ.
να ανησυχείς μην τα πάρω βαριά,
να σε χαιδεύω εγώ, να αποκοιμιέσαι, να σου τα παίρνω στον ύπνο.

έτσι ήμουν. μισότυφλη, μισόκουφη αλλά
-κατ εσέ- με χρυσή λαλιά
κι ήθελες να με ακούς να τραγουδώ για ώρα.
ίσως και για πάντοτε, κάποια στιγμή...

αλλά κι εγώ στα λεγα. δεν στα λεγα;
πες μου ρε γαμώτο δεν στα λεγα;
τί σημασία έχει...

εσύ μου λεγες για το μετά
εγώ για το τώρα.
είναι σχεδόν αστείο αν αναλογιστεί κανείς πως παρόν, 'τώρα΄ πριν από σένα, εγώ δεν είχα!
δηλαδή είχα... αλλά εν αγνοία μου.
μου έδειξες την μύτη μου.

και τί σημασία έχει...
μήπως θα σου χρωστάω την ζωή μου
ή μήπως θα μου την χρωστάς εσύ;


έτσι ήταν η ανταλλαγή.
εσύ αγάπη, εγώ αλήθεια

κατανοούσα αλλά δεν ενσυναισθανόμουν.
ήξερα από λέξεις. όχι από έννοιες. εκείνες έμενε να μου τις μάθεις εσύ.
ήξερα κι από μια δική μου ιστορία όπως όλοι άλλωστε,
σ άρεσε πολύ να την ακούς κι αυτήν. με τις ώρες...

ήταν η ανταλλαγή.
εσύ αγάπη, εγώ αλήθεια
για πολύ πολύ καιρο βαδίζανε χέρι με χέρι πιο κοντά δεν είχες δει.και οι δυο από τα γενοφάσκια τους.
πλαστήκανε θα έλεγες η μία με την άλλη, με τον καιρο...

βαριά η μία για τον έναν,
ασήκωτη η άλλη για τον αλλον.
πλακωθήκαμε με φορτίο βαρύ. είπαμε, ασήκωτο!

δεν θέλω να μιλήσω άλλο για τώρα.
για εμάς στο τώρα.

θα μιλώ για μένα και για σένα μόνο.
εμένα μ έμαθες ν αγαπώ.
έχω τόσα ν αναλογιστώ από δω και πέρα!
εσύ; άραγε τί να πιάνει η αλήθεια μου στις μέρες σου;
εμενα μ έμαθες ν αγαπω.

κι ήρθα μ αυτά τα μούτρα
μέχρι εδω πέρα να σου ζητήσω να τα πάρεις όλα πίσω
και πως δεν αντέχω και τον παιρνω πίσω τον όρκο γιατί
η αγάπη σου είναι πιο βαριά από την αλήθεια μου
σε όλους τους κόσμους, σε όλα τα σύμπαντα  κάτω από όλους τους ήλιους.

και πως το έψαξα παντού.
την δίνω στους περαστικούς.
κοιταξέ με!

ή μήπως αναγνωρίζεις και την αλήθεια σου σε αυτό που βλέπεις;
γιατί εγώ πια, αναγνωρίζω την αγάπη μου...

μα
έτσι βαδίζαμε
ΈΤΣΙ, με αγάπη και αλήθεια.

Monday, December 07, 2009

HOME



let us go...


HOME
it is too late to be a pessimist


Saturday, December 05, 2009

εσύ, συνταξιδιώτη

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos

δειλιάζω. έχω cold feet πως το λένε.
ξέρω ότι θέλω αλλά είναι απλά τρομακτικό στην πράξη του.
είχα συνηθίσει από μικρή στην μοναξιά.
στην ασφάλεια.
στην αγάπη.

όλα μαζί αυτά τα τρία πως; ίσως ανναρρωτιέστε μερικοί.
κι εγώ ακόμη δεν το χω βρει
αποφάσισα όμως ότι δεν οφελεί να σπάσω το κεφάλι μου
μπορώ να αφήσω κάτι άλυτο και σε αυτή την ζωή
προκειμένου να αντέξω.

σπάνια κάποιος με είδε έτσι...
και όχι όποιος να'ναι. λίγοι, ελάχιστοι ήταν στο λέω
και δεν με πιστεύεις αλλά ΈΤΣΙ είναι τί να κάνω εγώ τώρα.
όμως οι μέρες πέρασαν. και οι νύχτες.
και θέλησα να πάω μια βόλτα. δεν ξέρω καν τί καιρό θα κάνει

δεν υπάρχει πια επιλογή. καταλαβαίνεις; θα πρέπει.
έστω και αργά κάποτε η πόρτα θα άνοιγε
τί κι αν την έσπασα με τα πόδια κι έφυγα έξω με ορμή,
λες να πιστεύω θα βρω καλύτερη γωνιά απο εκείνη;

με πήρανε οι βοριάδες στην αρχή, με πέταξαν σε κάτι βράχια
στο φάληρο, εκεί γύρω που μεγάλωσα.
ειρωνικό... γυρνάς πέρα δώθε τόσα χρόνια σαν τον τρελό
με μια βαλίτσα ίσως και με δύο επειδή είσαι γκόμενα
και προσγειώνονται οι χίλιες και μία νύχτες
σε μια παρακμιακή γωνιά που έτυχε να τρεμοπαίζει
το καντηλάκι κάποιου, κι ένας τύπος είχε στηθεί απ έξω
μ ένα σαξόφωνο

ήτανε μαγικά! για μια στιγμή και μπουυυυυ
φύσηξε από δυτικά! για όσους δεν ξέρουν στον αμμόλοφο ο δυτικός
μας έσκισε μία τριών εποχών σκηνή, πολύ καλής ποιότητας.

που είμαι;

ακόμα με πάει...
ο δυτικός μπορεί να φυσάει μέρες. κάποιες φορές χρειάζεται να έρθει ελικόπτερο, πλοία δεν ξεδένουν.
απλώς, όσο με πηγαίνει κι όσο τρομαχτικός κι αν είναι
η ταχύτητά του με συναρπάζει.

δεν μπορώ να αρνηθώ την απόλαυση και την ευχαρίστηση
κάποιου που αισθάνεται σαν μία βολίδα σε ένα κανόνι
έτοιμο να εκτοξευθεί ανα πάσα..

ο φόβος; ο φόβος τρώει τα σωθικά. εγώ τώρα θα πετάξω.
κατάλαβες;
Εσύ αμα θες, μπορείς να κάτσεις από κάτω να κοιτάς.
τα υπόλοιπα, στα λέω μέσα...

Το σκάκι

έλα να παίξουμε
θα σου χαρίσω την βασιλισσά μου
ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη
τώρα δεν έχω πια αγαπημένη

θα σου χαρίσω τους πύργους μου
τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου
έχουν πεθάνει από καιρό πριν από μένα

όλα, όλα και τ΄αλογά μου θα στα δώσω
μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω
που ξέρει μόνο σ ενα χρώμα να πηγαίνει

δρασκελώντας την μιαν άκρη ως την άλλη
γελώντας μπρος τις τόσες πανοπλίες σου
μπαινοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις

έλα να παίξουμε
κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου
κι ύστερα τόσους στρατιωτες τί τους θέλω
τραβάν μπροστά σκυφτοί δίχως καν όνειρα

έλα να παίξουμε
κι αυτή δεν έχει δεν έχει τέλος η παρτίδα...

Το παπάκι

έχω ένα παπάκι 
να μου κάνει πα πα πα


κι ένα κουνελάκι 
που όλο μου κουνάει τ αυτια


και δεν μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δεν μου ξαναμιλάς


ίσως να ξαναρθεις
όταν θα'χω πια χαθεί 


κι ή θα μ'έχουν θαψει
ή θα έχω μαραθεί 


κι ας μην σου καίγεται καρφί
κι ας συνήθισες κι εσύ...



Friday, December 04, 2009

mon amour, mon ami

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos

μου είπε ένας φίλος.
"τι είναι αυτό που ζητάς από εκείνον; στο λέω γιατί κ εγώ έχω βρεθεί ν' αναζητώ πράγματα από τον άλλον που δεν μπορεί να δώσει. όταν θέλεις να αλλάξεις τον άλλον και δεν τον αποδέχεσαι γι αυτό που είναι, τότε το πρόβλημα είναι δικό σου."

και συμφώνησα απόλυτα..
μόνο που σε μας, τον εαυτό μου είναι που δεν μπορώ να αποδεχτώ.
εσένα μια χαρά σε θέλω, σε γουστάρω, σε πάω με τα χίλια κι άλλα τόσα δίκια σου δίνω.

εγώ όμως πως την πάτησα έτσι μοιάζει αδύνατο να καταλάβω!

συνήθιζα να είμαι ειλικρινής. όχι τίποτα, απλά έτσι έβρισκα έβγαινα σπανιότερα φάουλ. τα μέσα και τα έξω μου παρουσίαζαν μία κάποια αρμονία...
είχα επιχείρηματα! είχα άποψη! είχα το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον υπό την πλήρη ευθύνη μου!

πώς έγινε (πάλι να ρωτήσω) και με σένα βγήκα εκτός ακόμη σπάω το κεφάλι μου να καταλάβω...
είχα την ευκαιρία όπως πάντοτε την έχουμε όλοι, της στιγμής. η στιγμή είναι εκεί και το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να την κοιτάξουμε στα μάτια και να της πούμε τι σημαίνει για μας. είτε καλό είτε κακό... για να έρθει κι η στιγμή να μεταβολιστεί σωστά. να προσγειωθεί μαλακά, να γίνει μία πιθανή αλήθεια.

παρασύρθηκα. έφτασα με δόλο, στεγνή από ομορφιά κι άρχισα να φωνάζω (ούτε καν να ψιθυρίζω δηλαδή μιλάμε για θράσος) πράγματα ψευδή κι ακατανόητα.
ούτε σταμάτησα ένα λεπτό να αναρωτηθώ τί κάνω! πώς την πούλησα έτσι φτηνά τούτη την στιγμή.

δικαιολογίες ουουουουυουουο με το τσουβάλι! κι όχι τίποτα του πεταματού, βαριές δικαιολογίες, με συνοχή και δυναμική μεγάλη.
τί στο πρόσφατο παρελθόν το γκρίζο τα ριξα, τί στην λογική μου που έκανε πάρτυ στοχεύοντας και πουλώντας με σε εφήμερες ηδονές, τί στον φόβο που υπερχείλισε των πραγματικών μου αναγκών και άρχισε να λογοκρίνει την καρδιά μου χωρίς ίχνος συμπάθειας, τί στην ανασφάλεια που μ'έσυρε από τα μαλλιά από την πρώτη στιγμή που σε είδα και μου δειχνε παλιές φωτογραφίες (λες και οι καινούριες επρεπε να είναι καρμπόν! δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχει εξέλιξη, είμαι όλη ένα λαθος!)...

τέτοια παθαίνεις όταν βλέπεις τον κόσμο από χαμηλά. κι εγώ όταν σε βρήκα είχα ξαπλώσει στο πάτωμα με την πλάτη καρφωμένη στο πλακάκι κι έμοιαζε αδύνατο να σηκωθώ. όταν άρχισες να λύνεις τις αισθήσεις μου με τα ζεστά σου δάχτυλα τόση χαρά είπα φαντασία πως είναι. αποκλείεται να συμβαίνει, παραίσθηση όλα! και κουλουριάστηκα. περίμενα εναγωνίως το τέλος της. βλέπεις, δεν εκτιμώ τις παραισθήσεις όσο εσύ... προτιμώ τις αισθήσεις αλλά εκείνες είπαμε. ήταν μουδιασμένες, στο χρώμα της ώχρας, στην άκρη του γκρεμού και να σκέφτονται να πέσουν...αντί να θαυμάσω έστω λίγο την φούσκιτσα, να χαρώ, μας την έσκασα στα μούτρα.

ύστερα κοίταξα το κουβάρι που χα γίνει και σιχάθηκα. τόση αηδία μ έπιασε που λέω ας μην το ξεμπερδέψω. κολλούσε στα χέρια μου, έσταζε βρώμα και μύριζε τόση σαπίλα που είπα του βάζω φωτιά και το καίω. δικό μου είναι ό,τι θέλω το κάνω. κι έτσι κι έγινε. μπουρλότο!!! όσο έκαιγε η φωτιά τόσο έλεγα μ'ένα σμπάρο δυο τριγώνια. και ζεσταίνομαι και γλιτώνω!

τώρα κάθομαι πάνω από τις στάχτες, παγωμένη. ψάχνω μια κλωστούλα να δω αν επέζησε. αναπολώ το κουβαράκι μου και χίλιους τρόπους σκαρφίζομαι που με φροντίδα κι υπομονή θα το ξετύλιγα αν είχα ακόμη μια ευκαιρία...καμιά φορά υποκρίνομαι ότι υπάρχει και ότι είναι θέμα χρόνου ν'αρχίσω να πλέκω τα καλτσάκια και τα γαντάκια μας για τον προσεχή χειμώνα. πιάνω τις βελόνες. κάνω πως έχω αρχίσει...μέχρι και το αποτέλεσμα φτάνω να φαντασιωθώ καμιά φορά και να χοροπηδήσω από ευχαρίστηση.

πανσέληνος;
δημιουργική μετάπτωση;
ψυχαναγκασμός;
δικαιολογίες ουουουουουουουουου

καμία δεν μου κάνει.
ψεύτικη όπως σου χτύπησα την πόρτα, ψεύτικος μου άνοιξες.
γι αυτό σου λέω φίλε. με μένα τα χω. από μένα ζητώ.
εκείνος ούτε ξέρει ποιά είμαι. ούτε νοιάζεται.

στο αγγελάκι μου...

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos

τι θα σε κάνω εσένα λυπημένο μου μουτράκι;
δεν καταλαβαίνεις πως η ζωή φεύγει από μέσα μου όταν είσαι μελαγχολική;
αυτό είναι που πονάει στην αγάπη πιο πολύ...

ξαφνικά είμαι αδύναμη. παντελώς ανίκανη για το οτιδήποτε μπροστά στην κατάρρευση των αγαπημένων μου.
τι να κάνω κι εγώ, σκύβω κι αγκαλιάζω. σκύβω και τραγουδώ.

θα σε πάρω από το χέρι, θα σου δείξω τη θάλασσα και τα πουλιά και τα δέντρα που τόση δικαιοσύνη κλείνουν μέσα στις κινήσεις τους τις απαλές.
μήπως παρηγορηθείς

ένα γέλιο δικό σου μπορεί να είναι για μένα εννιά ζωές.
η ευθύνη τούτη βαραίνει την πλατούλα σου.

μαζεύεσαι και κλαις.

ποτέ δεν θα μου πεις εγώ πως είμαι υπεύθυνη για τούτο σου το γκρίζο. δεν μπορείς.
αισθάνεσαι είναι άδικο, επειδή τόσο σ αγαπώ να με κατηγορείς.

αλλά θα είχες δίκιο.

γιατί τί φταις εσύ που είσαι η λάμψη και τα όνειρά μου;
μήπως το διάλεξες; 
τί φταίς να καθρεφτίζεις τον ανώτερο της ψυχής μου μουσικό σκοπό;
νομίζεις δεν είσαι αρκετή γι'αυτό.

λάθος πως έχω κάνει σκέφτεσαι -κρυφά-.
μια μέρα θα το δω κι όλα θ αλλάξουν.
μύθο πως σε έχω κάνει φαντάζεσαι
λίγο με λυπάσαι και γι αυτό...

δύσκολο που είναι,  λίγο πριν την αγάπη διδαχτείς,
να την αναγνωρίσεις, να της δώσεις δίκαιο... να μην την δεις  σαν
συμπόνοια ξεπεσμένη ή ελεημοσύνη ή κατάντια

το ξέρω γιατί πέρασα κι εγώ απο εκεί...
αυτό με έμαθε να σε αγαπάω τώρα τόσο
και να μην ανησυχώ ποιά είσαι, που θα πας,
μόνο ότι θα βρίσκεις τρόπο, μια αχτίδα πάντοτε, σε όλα, ένα χαμόγελο
όσο κι αν πονάς.

τότε θα είμαι ήσυχη...

Thursday, December 03, 2009

If it be your will

If it be your will, that I speak no more
And my voice be still, as it was before 
I will speak no more, I shall abide here until
I am spoken for, if it be your will


If it be your will, that there is a voice
From this broken hill, I will sing to you 
From this broken hill, all your praises they shall ring
If it be your will, to let me sing 


From this broken hill 
All your praises, they shall ring 
If it be your will, to let me sing 


If it be your will, if there is a choice
Let the rivers fill, let the hills rejoice
Let your mercy spill
On all these burning hearts in hell
If it be your will, to make us well


And draw us near and bind us tight
All your children here, in their rags of light
In our rags of light, all dressed to kill
And end this night, if it be your will
If it be your will


First Lyrics First -- Vol.10

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos

you were talking so brave 

                                       and so sweet

μα ύστερα μεγάλωσες.
σκάλωσες στου χρόνου και των μορφών τα κόλπα.
αποπροσανατολίστηκες.

ξαφνικά έβλεπες μόνο τα έξοδά σου.
κι από χαρά τίποτα. από ανανέωση.
από ανεμελιά...

those were the reasons and that was new york

              we were running for the money and the flesh

και μου άπλωσες τις ενοχές και τ αδιέξοδα πρώτος.
άρχισες για όλους ότι είναι στραβοί, 
μα δεν το εννούσες, ήταν για να περάσει η ώρα
να χεις κάτι να σκέφτεσαι...
κι εγώ ένα πλάσμα με τα μάτια γουρλωμένα απλώς κοίταζα 
κι έβλεπα τριγύρω μας να πέφτουνε 
χριστουγεννιάτικες βροχές,πυροτεχνήματα, πολύχρωμες φούσκες, 
λεφτά, διαμάντια και νερό έβλεπα να πέφτει επάνω μας 
πάνω στις μούρες μας και φαντάζεσαι την ταραχή μου!
πού να άκουγα τι έλεγες και τί θέλει να πει ο ποιητής...  

but you got away

                 didn't you babe?

you just turned your back on the crowd

κι άλλη φορά να σε δω να φεύγεις έτσι λυπημένος δεν θέλω.
μείνε μαζί μου για λίγο.

ίσως κάτι από τα χέρια μας να γεννηθεί και να είναι δυνατό
πιο δυνατό κι από τους δυο μαζί και να μας πάρει στην πλάτη του.
τα πάντα πως έγιναν σωστά τότε θα νιώθουμε.

δεν ξέρω για πόσο. σε νοιάζει;

κι εγώ λυπημένη είμαι

μην κοιτάς που σου χαμογελώ χωρίς σταμάτημα.
είναι επειδή σε βλέπω!

είναι όλο εσύ.
όχι αναμνήσεις, όχι όνειρα, όχι προσδοκίες.
μόνο εσύ, εδώ, μαζί μου.

σ αγαπάω


Tuesday, December 01, 2009

ρηαλ ταημ

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos

παρηγοριά σου να΄ναι ο έρωτας. πηγή, απ'όπου αντλείς το παν.
στα νερά του καθρεφτίζονται οι ανταμοιβές των πόνων σου
και των δακρύων

ώμος να γείρεις είναι, όλες τις στιγμές, χωρίς συμβιβασμό/
 τα σκοτεινά σου όλα τα φωτίζει με χαμόγελα άπειρα,
τίποτα λιγότερο

θ'αλλάζει μορφές, θα ταξιδεύει συχνά, θα παραπονιέται.
δεν του αρέσει η μοναξιά

κοροιδεψέ τον αν ποτέ βρεθεί μπροστά σου. αν το αντέξεις.
θα δεις κι εσύ πόσο απρόσμενα θεριεύει η σκιά του
κι ίσως να με προσέξεις!
 

Template by:
Free Blog Templates