...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Thursday, March 24, 2011

ο ανθρωπάκος


είμαι φτωχός κουρασμένος 
σκυφτός ανθρωπάκος
των ταπεινών και των άλλων 
πουλιών φιλαράκος


για δε μ' αφήνετε ήσυχο
άστε με ήσυχο όλοι
θέλω να ζήσω ελεύθερος
δίχως ταυτότητα πια

μία ζωή με κρατάν, με κουνάν 

μ’ ένα σπάγγο
λόγια, σχολειά, μέρα νύχτα δουλειά 
και στον πάγκο


όπου χαρά πρώτη-πρώτη σειρά
κάποιος κλέφτης
κι όποιο κακό κάνει τ' αφεντικό 
εγώ είμ' ο φταίχτης






Wednesday, March 09, 2011

αμαρτίες εραστών παιδεύουσι φίλους

pon zi Pictures, Images and Photos

ανάθεμα κι αν θα πει κανείς ότι δεν σ αγαπώ. 

μα το δικό σου αμάρτημα 
                           του κόσμου όλα τα δάχτυλα...

και το ξέρω το σκηνικό που δεν έχω να φύγω 
κάπου και πρέπει να περιμένω να ξημερώσει 
είτε να βραδιάσει ξανά κι είναι οι ώρες τόσες
πολλές μπροστά που μέχρι να ρθουν το μετανιώνουν 
-για λίγο πάλι. ξεπετάγονται δουλειές και πληγές
ανοιγμένες και με πιάνει η καρδιά μου, μέχρι
να τις δέσω και να τις απολυμάνω δεν κάνω βήμα.  


και το ξέρω το σκηνικό που περιμένω να ζεστάνει
και που δεν υπάρχει χώρος για το δίκιο μου 
να σταθεί, ν απλωθεί - επειδή φεύγω. θα φύγω...
επειδή οι ρίζες στα χώματα όλα δεν πιάνουν. 
κι επειδή κάποιοι κάπου κάποτε τις αφήσαμε μισές. 
και μπορεί να είναι άδικο πράγματι, και αλήθεια 
ποιά είμαι εγώ για να κρίνω - αλλά έτσι είναι. 
έτσι είμαι. όταν κλαίω, φεύγω. eventually... 


στην περίπτωσή μας ίσως θα έφευγα εξαρχής 
κι όποτε λίγο το θυμόσουν κοκκίνιζες από 
την αδυναμία κι από οργή κι υπολλείματα προδοσιών 
δικών σου ή αλλονών, δεν ξέρω. φώναζες για λίγο.


μετά κι εσύ συγγνώμες, αγκαλιές, συνειδητοποιήσεις 
εκμαιευμένες από τον ιδρώτα που βγάζουν τα κορμιά
κι από τις κόλλες που στάζουν τα μυαλά, όλα για να 
ζεσταίνονται. αγωνία μην χαθεί ο παρόντας χρόνος, 
ο εν δυνάμει γεμάτος χάδια κ αποδοχή. 
δεν θα ήθελα να σου φτάνει κι ανάθεμα αν θα πει
κανείς ότι δεν σ αγάπησα. 


το πάθος μου όμως για την φυγή αφού εσύ δεν 
εκτιμάς πώς είναι δυνατόν να λες πως 
μ αγαπάς κι εσύ; ολόκληρη. εκτός από ένα 
μικροσκοπικό κομματάκι μου που θέλεις να αποβάλλω-
όχι γιατί δεν είναι του γούστου σου μα επειδή, όπως λες, 
με καταστρέφει. όμως,


ποιά είμαι εγώ για να κρίνω... εγώ μπορώ μόνο να 
ακούω την μουσική ξανά και ξανά και να μην ζητώ
ό,τι από μόνο του δεν θέλει να μου εμφανιστεί. 

return to innocence




love
devotion
feeling
emotion

don't be afraid to be weak
don't be too proud to be strong
just look into your heart my friend
that will be the return to yourself
the return to innocence

if you want, then start to laugh
if you must, then start to cry
be yourself don't hide
just believe in destiny

don't care what people say
just follow your own way
don't give up and use the chance
to return to innocence

that's not the beginning of the end
that's the return to yourself
the return to innocence 



Wednesday, March 02, 2011

the sound of silence


hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again
because a vision softly creeping
left its seeds while I was sleeping
and the vision that was planted in my brain
still remains
within the sound of silence

in restless dreams I walked alone
narrow streets of cobblestone
'neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
when my eyes were stabbed by the flash of a neon light
that split the night
and touched the sound of silence

and in the naked light I saw
ten thousand people, maybe more
people talking without speaking
people hearing without listening
people writing songs that voices never share
and no one dared
disturb the sound of silence

"fools", said I, "you do not know
silence like a cancer grows
hear my words that I might teach you
take my arms that I might reach you"
but my words, like silent raindrops fell
and echoed
in the wells of silence

and the people bowed and prayed
to the neon god they made
and the sign flashed out its warning
in the words that it was forming
and the sign said, "the words of the prophets
are written on the subway walls
and tenement halls"
and whispered in the sounds of silence