...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Wednesday, December 04, 2013

απορία


ένας κόμπος στο στομάχι 
εκεί που όλα πήγαιναν καλά 
εκεί που η ευτυχία με συναντούσε απροσδόκητα
συνταιριασμένη
εκεί που παραλίγο να μ΄αγαπήσεις
μπήκαν στην μέση οι δουλειές 
και την χαλάσαν 

νιώθω πια τόσο χαζή 
κι ανέκαθεν κοιτώντας σε κατάματα
να επιμένω να στηρίζομαι στα ελάχιστα
στα πολύ μικρά μου θαύματα
κι εκεί που λέω για μας κρατάει η ιστορία
πραγματικότητα
να γίνεσαι κι εσύ ένα ξόρκι

ξεφυσάω με την σιγουριά σου 
την ηρεμία της ματαιότητας
κι όμως τώρα κάτι σκιρτάει μέσα μου
αν σε σκεφτώ γειρμένο πλάι 
κι αν αισθανθώ πως το μυαλό μου έχεις
διαβάσει 
και πως με βρίσκεις κουλ  

εσύ έχεις κατασταλάξει 
όπως σταλάζεις στις καρδιές όλων 
εγώ από καρδιές δεν ξέρω 
μόνο από ακροβατικά και τσίρκο κι είναι 
απορίας άξιο να προσπαθείς να με κανακέψεις
σ ευχαριστώ 
κι εύχομαι να με φίλαγες 



Friday, November 29, 2013

κλειστό το μαγαζί και δεν πουλάμε*



η άγνοιά σου δεν έπαιρνε του αγγέλου της νερό 
στο χρεώναν ακριβά και δεν μασούσες
κι ήταν την πρώτη φορά που σε αφήσανε ελεύθερο 
που το μυαλό σου πόνεσε κι από τον πανικό του 
αποφάσισε να φτιάχνει κάγκελα 

η παράνοιά σου δεν δίνει έλεος 
δεν βρίσκει τέρμα μα την αρχή της πια δεν την θυμάσαι 
κι ήταν την πρώτη φορά που σε βάλανε στο κλουβί
που η ψυχή σου αποφάσισε να πέσει σε ύπνο βαθύ 
για να μην βλέπει τα κάγκελα 

σε συναντώ ένα βροχερό ξημέρωμα 
που έχει ξεπλύνει όλα τα χρώματα κι ήταν τότε 
που έγινα ένα με την υποψία της μνήμης σου και χώθηκα 
στης ψυχής σου τα όνειρα κι άρχισα να σου τραγουδώ 
και να καλώ κι άλλες βροχές

κι ήταν τότε που άρχισα να έχω υπομονή 
και που το να καβαλάμε το διάολο μας έγινε παιχνίδι 
και κρυφή συμφωνία ο ένας με του άλλου την μνήμη δώσαμε
να ξυπνάμε από δω και μπρος μόνο σε όνειρα 
που η ψυχή έχει διαλέξει











Thursday, November 14, 2013

η ζωή τραβάει την ανηφόρα*


κι από την κορυφή μου γνέφει κοροιδευτικά

η λύπη κερδίζει την πίστη αναρρωτιέμαι 
αν ήταν έτσι στους αιώνες των αιώνων 
καθώς μοιάζω χιλιάδες χρόνια κι εγώ να κυλώ
στο ίδιο χαμηλό ποτάμι 
με τα ίδια ψάρια και τα ίδια νερά
μόνο που τα ποτάμια δεν γυρίζουν πίσω 
τσάμπα κρατώ τα μπόσικα στις όχθες τους 
τσάμπα περιμένω να λιώσουν τα χιόνια
δήθεν πως θα με παρασύρουνε κοντά σου 

η μοναξιά νικάει την ζωή μας και τα εργαλεία
ψυχομέτρησης που μου κολλάς
πετάνε σφαίρες συστημένες στο κεφάλι μου 
κάθε που ένα πουλάκι θα ρθει να σου πεί 
τον πόνο του
δεν είναι δικές σου οι σφαίρες ούτε οι αμφιβολίες
μα από σένα υιοθετήθηκαν και σε μένα καταλήγουν 
στο δικό μου κεφάλι στην δική μου καρδιά

γύρω γύρω κανένας στην μέση 
η αλήθεια σου όσο πιο σκληρή τόσο πιο αληθινή 
να φαίνεται μα δεν είναι πόλεμος 
να βρίσκω μες στην αγκαλιά σου ανοίγματα
σε κόσμους μαγεμένους κι εσύ να μην μπορείς
να δεις τα μάτια μου πώς κλαίνε και τα χέρια μου
πώς εγκαταλείπουν ξανά και ξανά






Sunday, November 10, 2013

too good to be true


you're just too good to be true
can't take my eyes off of you
you'd be like heaven to touch
I wanna hold you so much
at long last love has arrived
and I thank God I'm alive
you're just too good to be true
can't take my eyes off of you

pardon the way that I stare
there's nothing else to compare
the sight of you leaves me weak
there are no words left to speak
but if you feel like I feel
please let me know that it's real
you're just too good to be true
can't take my eyes off of you

I need you baby and if it's quite alright
I need you baby to warm the lonely nights
I love you baby, trust in me when I say its ok
oh pretty baby, don't let me down, I pray
oh pretty baby, now that I've found you, stay
and let me love you, o baby, let me love you, o baby



Tuesday, March 26, 2013

καλημέρα σύντροφε























γνωστοί άγνωστοι ξυπνάμε μαζί μα όχι παρέα. τα πρωινά συνήθως
μας βρίσκουν ανέτοιμους, αλλά χαλαρούς. τείνουμε να περνάμε καλά 
από μας για μας. τείνουμε να περνάμε άσχημα με τον ίδιο τρόπο.
γύρω μας τίποτα δεν δείχνει σημείο ζωής. 

πάνω στο χορό του πρωινού μας ήλιου αρπάζει την καρδιά μας
μια αποκαλυπτική αγωνία. μήπως/ίσως/σίγουρα δεν είμαστε πια παιδιά.
οι απαντήσεις μας έχουν σηκώσει τοίχους εκεί που οι ερωτήσεις μας 
χάραζαν μονοπάτια κι έσπαγαν φράχτες.

θα αποδεσμεύσουμε ποτέ την ψυχή μας ώστε να μεγαλώσει κι αυτή
θα γίνουμε αγάπη τελικά ή θα μείνουμε απλώς θόρυβος.
κατα τ άλλα είμαστε αποφασισμένοι, καθ όλα συνηθισμένοι στον δικό μας
μικρό κόσμο, όπου έχουμε μόνοι μας ερμηνεύσει τις πιθανότητες
και νοθεύσει τους χάρτες.

πάνω στην σπίθα της συνείδησης η αγωνία αρπάζει και καίγεται 
σαν ενθουσιασμός. φουσκώνει το στήθος κι ανασαίνουμε πολύ βαθειά 
μέχρι την άκρη της αλήθειας που θα θέλαμε να φτιάξουμε. σ' αυτό το ταξίδι 
βαλίτσα δεν χρειαζόμαστε κι έχουμε τα ναύλα μας ήδη πληρωμένα
απ' τ' όνειρο.

εις το επανιδείν σου λέω χωρίς να γνωρίζω προορισμό
μα πιστεύω πια, το κάθε τι.  


Sunday, March 17, 2013

η μαγεία


δεν χάθηκε υπάρχει ακόμα η μαγεία
δεν γίνεται γνωστή, δεν μεταφέρεται, δεν περιγράφεται
δεν μπορεί να εκμυστηρευτεί, είναι καθ οδόν κι ακόμα
δεν την έχουμε δει στο πρόσωπο την μαγεία 
μόνο κάτι χνάρια της ξεθάβουμε τυχαία κι όλο έκσταση
τα περιεργαζόμαστε ώσπου να νυχτώσει και να μας πάρει
ο ύπνος πάλι αμέτοχους

η μαγκιά δεν πραγματώθηκε ακόμη η μαγκιά
δεν έχει γίνει κτήμα καμιάς ιδέας ή γνώσης κι εμείς που κοιτάμε τους
μάγκες τα μάτια κατεβάζουμε από ντροπή και δέος
την μαγκιά δεν είμαστε ικανοί να την περιγράψουμε, να την μεταφέρουμε
μόνο μας χαράζει την καρδιά όπως την βλέπουμε στο πρόσωπο

η εποχή μας δεν έχει έρθει ακόμη η εποχή μας 
δεν υπάρχει γιατί δεν είναι μία μες τις εποχές δεν μοιράζεται 
δεν αφομοιώνεται από το κρασί ή από τους φόβους μας 
δεν θα κριθεί από κανέναν δεν είναι δική μας αλλά της ανήκουμε 
η εποχή μας κοιτά στο πρόσωπο φουντωμένη από αγάπη
όπου κι αν είμαστε