...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Saturday, December 18, 2010

First Lyrics First Vol.35



να και μια ευχή που χαράμι δεν πήγε
  
                            κι αν δεν γουστάρεις μάζεψέ τα

              και φύγε

η χαρά της πειθαρχίας και κυρίως η κρυφή της γενναιοδωρία.
άρχισα να φτιάχνω όνειρα του ξύπνιου πάλι
μα αυτή την φορά με τούβλα και χωρίς βαλίτσες.
με πρόσωπα που δεν τα θολώνει τίποτα κι ούτε
από τζάμια πίσω με κοιτάνε ποτέ. αληθινά πρόσωπα.
χίλιες αγκαλιές κι εκατό φιλιά μαζεύουν τους καπνούς
απ΄τα πνευμόνια μου και μου δίνουν ανάσα απ την
δική τους για να παίξουμε στην επιφάνεια μία ακόμη.
για ποιανού τα συμφέροντα θέλεις να μιλήσουμε;

μου λένε ότι ωριμάζω και να συνεχίσω

                                μ άλλα λόγια μπρος γκρεμός

           γκρεμός και πίσω

σ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. εσένα που λες ότι
μέρα δεν μ έχει βρει από τότε που με είδες - κι ας ξέρεις
ότι τίποτα άλλο δεν είμαι παρά ένας εραστής του άχρονου
κατ επάγγελμα -συμπερασματικά σε τίποτα χρήσιμη εσένα
δεν θα σου φανώ.μα κοιτα τώρα ένα χαμόγελο που μου
ρίχνεις και δεν με νοιάζει πια από τί φτιάχτηκα...

γι αυτό η ευχή μου ανασαίνει στου καιρού τα γυρίσματα

           και δεν μπορεί τα διαβολοσκορπίσματα

φτιάχτηκα από θολό και από μακρύ ταξίδι, 
κερασμένο σαν συγγνώμη απ τον ήλιο στις χειμωνιάτικες
αυγές και σαν την ελάχιστη φροντίδα που τους
χαρίζει για ν αντέξουν. έτσι έμαθα νωρίς να είμαι το πλοίο
και τα λιμάνια να κοιτώ από ψηλά χωρίς να πατάω πόδι.
ήρθε η ώρα να βγουν τα ψάρια στην στεριά ν αρχίσουν
να διεκδικούν τα αυτονόητα. η βρώμα σας παίρνει 
και πιάνετε τ όπλο όσο εγώ ακόμη μια σηκώνω άγκυρα.
 
αν περισσέψαν ονειρά μου σκιά μου

               χρέωσέ τα στην φωτιά

                                        δεν είναι δικά μου

όποτε σε καλώ να ξεσπάς στην λήθη να έρχεσαι.
να βλέπεις με μάτια στην πλάτη για να μην γυρνάς
πίσω. ν ακουμπάς τα πάντα γύρω, να οξυνθούν οι
αισθήσεις σου, να λουστείς με φως απ τις ψυχές
μας που σε ψάχνουν και να μην ξεχάσεις να μας
γράψεις γιατί αλλιώς θα χρειαστεί να το επινοήσουμε.
χωρίζω το χαρτί στα δυο μα με βρίσκω πάντοτε
μόνο στην μια πλευρά. κι αν το δικό σου ολόκληρο
είναι μισό για μένα κι ας το ξέρω, θα ήθελα έστω για μια στιγμή
να ήμουνα εσύ...



No comments: