κατ'ουσίαν

έτσι θα λέγανε το μπαχαλοτεκεδάκι μου 

με τα ραφάκια του και κανα δυο τραπέζια 

και μια αυλή από πίσω μ'άλλα δυο δίπλα στις εστίες

και το θερμοκήπιο και το βρώσιμο δάσος μου 

όπως και των φίλων μου 

γύρω τριγύρω να μας αγκαλιάζει

δυστυχώς όλο αυτό είναι πολύ προκλητικό

για τον κόσμο 

και μου το αποκλείει

είναι πολύ αυθάδες και ανήθικο 

να θέλεις να περνάς καλά 

και είναι πολύ ύποπτο 

να θες δικούς σου σπόρους απ'όλα 

κι ακόμα πιο εξοργιστικό 

το να μην θέλεις τίποτα  

ν'αναζητάς τον καθαρό αέρα και τα καθαρά νερά

να θεωρείς την βία μέρος ένος κύκλου του ανθρώπινου ψυχισμού 

που αναπόφευκτα θα κλείσει σταδιακά για όλους

ακόμα είναι παράλογο 

να μην διαλέγεις αυτό που σε βολεύει σαν αλήθεια

είναι μια τρέλα 

να μην πασχίζεις με κάθε σου ανάσα να φέρεις τον κόσμο 

στα μέτρα σου 

κι ας ουρλιάζει το κορμί ότι σου δώσαν λάθος μέτρα 

κατ'ουσίαν 

θα λέγανε το μπαχαλοτεκεδάκι μου 

και θα παίζαμε και μουσική 

φυτίλι αναμμένο

 

τώρα που οι μέρες τραβάνε κάθε μια σαν να μπορούσε 

να είναι η τελευταία 

κάποιοι αρμενίζουν ξεχασμένοι στα καταστρώματα του κόσμου

μπουκωμένοι στα μέλια 

το ρούμι τους τρέχει από το στόμα

πάνω σε τάβλες σαπισμένες από την αρπαγή των ονείρων μας  

και με τις μουσικές στην διαπασών

ο καπετάνιος κερνάει κολακείες 

αλλά και φάπες

 

δεν ακούνε από τα αμπάρια 

τους πρώην συντρόφους τους που σχεδιάζουν χρόνια 

την κατάληψη αυτού του γαμημένου πλοίου

 

δεν θέλανε και πολλά εδώ που τα λέμε 

οι σκλαβωμένοι 

λίγη αγκαλιά, ομορφιά και δικαιοσύνη 

 

για εκείνους όμως που τους είπαν "θα'στε πλήρωμα

κουπί τραβάτε γρήγορα για το καλό και το δικό σας 

και των παιδιών σας" και παιδιά δεν είδανε -γιατί τους είχαν 

ήδη στειρωμένους από πριν να έχουν μνήμη- 

 

αυτά τα ερπετοειδή λαμόγια λοιπόν 

δεν υπολογίσαν το άλλο πλήρωμα

το πλήρωμα του χρόνου που τους τσακώνει ξαφνικά

απ' το σβέρκο 

ούτε αυτήν την αποκάλυψη περίμεναν 

που αντί δάκρυα συγκίνησης κι ευγνωμοσύνη  

σ'αυτούς γεννάει τρόμο 

 

τα κουφάρια τους καταλαμβάνουν πλέον

οι ψυχές των πονεμένων 

και τα χέρια τους επιτέλους είδαν 

πως δεν ήτανε δικά τους

και την ασχήμια τους κατεβήκαν τα πιο λαμπερά πουλιά

κουβαλώντας κουβάδες με άστρα για να την ξορκίσουν 

κι έτσι

 

εξαφανίζονται.  

in the deathcar

a howling wind is whistling in the night

my dog is growling in the dark

something' s pulling me outside

to go around in circles

I know you have got the time

'cause anything I want, you do

you'll take a ride through the strangers

who don't understand, how to feel

in the deathcar 

we're alive 

I'll let some air come in the window

it kind of wakes me up, a little

I don't turn on the radio 

cause they play shit, like, you know

when your hand was down on my dick

it felt quite amazing

and now that that is all over 

all we've got is the silence 

in the deathcar

we're alive 

now come mandolins, play

when I touched you I felt that

you still had your baby fat

and a little taste of a baby's breath

makes me forget about death

at your age, you're still jokin'

it ain't time yet for the chokin' 

so now, we can own the movie

and know each other truly 

in the deathcar

we're alive 

I wanna hear some mandolins