τα τραγούδια μας

 

 

το πρώτο που μας διάλεξε

και το δεύτερο που μας έπιασε εξαπίνης

περνάνε τα χρόνια 

πληθαίνουνε τα τραγούδια μας 

δεν ξεχνιούνται όσα μας ανατριχιάζουν 

 

κι όπως θέλησες να σκοτώσεις

τον βιολογικό και καπιταλιστικό σου εαυτό

την στιγμή που γεννούσες τον καινούριο

κι έμοιαζαν να πάνε ν ανοίξουν οι ουρανοί 

έφτασαν στην τελευταία γωνιά του κόσμου 

 

στρατιές τα ορκς εξοπλισμένα χημικό σκατό

και τίγκα στην ασχήμια 

 

να μας θυμίσουν ότι αυτή την αλλαγή 

την θέλαμε για κάποιο λόγο 

δεν ήταν εγωισμός

ή βόλεμα 

δεν ήτανε γούστο 

κι ούτε καν κάρμα

παρά - τα'χουμε ξαναπεί-

ήτανε καύλα στην ψυχή άρα

ανάγκη

που έγινε αγάπη 

και τώρα θα γίνει καταιγίδα

 

μαζεύονται σαν σύννεφα οι φούσκες έρωτα

γέλιου και χαράς 

πάνω από τα κεφάλια μας 

έτοιμα να ξεσπάσουν απένενατι σε μία ακόμα 

αποτρόπαια λούπα βίας που πολεμά 

κάθε ομορφιά

πιο άγρια απ' την αγριάδα τους

  

μα τούτη την φορά θα βρέξει 

αλήθεια 

άνθρωποι να μην κρυφτείτε 

βγείτε έξω να βραχείτε

 

το πειρατικό του κάπτεν Τζίμ 

θα'ναι πάντα φορτωμένο με χασίς 

μην ακούτε τί σας λένε 

οι βιοτεχνολογικοί παράγοντες

τα μανιτάρια ν ακούτε

και την βαθειά χαρά σας

γιατί σε όλα υπάρχουνε ποιότητες

 

γιέ μου πού πας

μάνα θα πάω 

στα υπόγεια που είναι η θέα και 

στα σκουπίδια που έχω κάνει τα καλύτερα ταξίδια

στείλε ουρανέ μου ένα πουλί 

κι άνοιξε, άνοιξε γιατί δεν αντέχω άλλο πια 

να με τυρρανάς

έχει αίμα το αντίντας το παπούτσι που φοράω 

κι εσύ εκεί κι εγώ εδώ

μα πιο πολύ με νοιάζει 

χωρίς αγάπη πού θα πας στην μπόρα

και στ' αγιάζι γιατί 

όταν έχω εσένα νιώθω σαν παιδί 

στον κόσμο τον απάνθρωπο 

εσύ κι εγώ δεν τελειώσαμε ακόμα 

 

μα διαλύσαμε

κι έτσι ούτε καν φαινόμαστε πια...

με γυμνό μάτι

τυχερό μου αστέρι

 

τί θυμήθηκα πρωί πρωί βασανάκι μου 

 

την πρώτη φορά που μ' έστειλες στην μάνα σου

κι ήμαστε λίγο καιρό μαζί κι εγώ συγκινήθηκα η χαζή 

δεν ήξερα ακόμα τότε πως

όλους τους στέλνεις στην μαμά σου 

αργά ή γρήγορα 

στο πόδι σου 

γιατί δεν ήθελες να ξέρεις από ένα σημείο και μετά

τίποτα για την λύπη

ή την αλήθεια 

ή ούτε καν για την λύτρωση ή την έμπνευση 

ή την χαρά 

 

συνέχεια θυμάμαι 

θυμάμαι πράγματα ακόμα από εμάς συνέχεια

ακούω σε νότες 

πότε μια αποκαλυπτική λεπτομέρεια που μου φωτίζει το μονοπάτι 

ή μια ελπίδα που μου το κλείνει και θέλει ξεπάτωμα

 

προσπαθώ να πιαστώ απ'τα δέντρα 

και τον σκύλο μου 

γιατί οι άνθρωποι όλοι τώρα είναι τρύπιες βάρκες

και με βουλιάζουν 

χειρότερα κι από σένα 

τουλάχιστον με σένα βούλιαζα 

στον έρωτα και την αγάπη 

συνεπώς στην μαγεία οπότε όλοι γύρω 

κιτρίνιζαν 

 

μας την πέσανε χαρά μου 

με όλη τους την ζήλεια

την στέρηση, την κακία και την κακομοιριά

και τους αφήσαμε τον χώρο εξαντλημένοι 

κι εκεί το καταλάβαμε πως εμείς

πάντα θα΄χουμε τον χρόνο 

γιατί το μπινγκ μπανγκ μωρά μου

δεν ξεγίνεται. 

όνειρα

 

 

την ζωή μου στα μάτια κοιτάω 

και πολλά παραπάνω ζητάω

η δική μου ψυχή με καμιά ενοχή 

έχει μόνον αρχή κι όχι τέρμα

 

την ζωή μου στα μάτια κοιτάω 

χωρίς φόβο μα πάθος μεγάλο γι αυτή

την ζωή μου στα μάτια κοιτάω 

και στα ίσια εγώ την ρωτάω 

 

αν υπάρχει σκοπός, αν υπάρχει θεός 

περισσότερο φως κι όχι ψέμα 

την ζωή μου στα χείλια φιλάω 

την λαχτάρα που έχω για κείνη 

να δει 

 

όνειρα

 περισσότερα όνειρα 

περισσότερη τρέλα

όνειρα

 περισσότερα όνειρα

η καρδιά πήγαιν'έλα 

 

όνειρα

 μεγάλα όνειρα 

από το τίποτα στο πουθενά 

όνειρα κρυφά κι απόμερα

 γιατί δεν βγήκανε αληθινά

 

την ζωή μου στα μάτια κοιτάω 

και το μπόι μου πάλι μετράω

αν πατάω γερά κι αν αξίζω χαρά 

τώρα έχω σειρά να την νιώσω

 

της καρδιάς μου το μπόι μετράω

 της αγάπης τον πήχυ τον βάζω ψηλά

την ζωή μου στα χέρια κρατάω 

και στην άκρη στιγμή δεν πετάω

 

προτιμώ τις καρδιές που μετράνε πληγές 

ό,τι έχω σ' αυτές να το δώσω

την ζωή μου στα χέρια κρατάω 

τον αέρα κοιτάω κι ανοίγω φτερά  

ψηλά 

 

 

 

 

φτωχή αρχόντισσα

 

σου το΄χω πει πολλές φορές

μα θα στο πω και πάλι 

αν δεν με πρόσεξες εσύ 

θα με προσέξουν άλλοι

 

είμαι αρχόντισσα φτωχειά

μα έχω καρδιά μεγάλη 

κι αν δεν μ' αγάπησες εσύ 

θα μ' αγαπήσουν άλλοι 

 

θα το χτυπάς αργότερα 

στον τοίχο το κεφάλι 

κι αντί να με χαρείς εσύ

θα με χαρούνε άλλοι

 

 

σε λένε Γιώργο

κάποτε πολεμάς τον δράκο και τον ταβλιάζεις 

κι άλλοτε καίγεσαι στην φωτιά του κι από μια φλόγα 

ξεπετιέσαι απ'την αρχή  

κάποτε μου'πες ήθελες ειρήνη 

ήταν τότε ακόμα που το ψέμα απ'την αλήθεια

δεν ξεχώριζες 

 

ανάμεσα σε γκρίζα μπεντένια 

και τσιμεντένιες φωτογραφίες

γωνιές παρθένας ομορφιάς υπο εξαφάνιση

και στιγμούλες συμπαντικής φώτισης 

γεννιούνται κάτι άτομα 

που μοιάζουν μ' αστέρια

που μοιάζουν μ΄έρωτα  

σαν εσένα

 

μόνο που δεν μοιάζουν 

αλλά είναι 

κι αυτούς δεν τους αγγίζει η τύχη 

όπως τους άλλους 

το σκοτάδι επάνω τους όσο και να πέσει 

μόνο θα δυναμώνει το φως τους

  

σε λέγαν Γιώργο

κι είχες τόση αλήθεια 

που μπορούσες να κουβαλάς 

τόνους τα ψέμματα στην πλάτη 

για τους άλλους να τα βλέπουν 

 

κάτι μου έκανες με τα μάτια  

και με τα τραγούδια σου 

κάτι που έμοιαζε με το νησί 

και με την καύλα στην ψυχή μου

 

βέβαια 

για να την νιώσει κάποιος 

χρειάζεται να έχει μείνει έστω λίγη 

αφυπνισμένη κάτω απ΄την πέτσα του 

γιατί αν είσαι όλος φόβο 

ούτε το νησί 

ούτε το τραγούδι 

ούτε ο Γιώργος 

πρόκειται να σε καυλώσουν 

 

φίλε μου αγαπημένε

δεν σου εύχομαι τίποτα

γιατί εσύ δεν το χρειάζεσαι 

 

είσαι ευχή ο ίδιος 

I will always love you

 

 

If I should stay 

I would only be in your way

so I'll go but I know 

I'll think of you every step of the way 

 

and I will always love you 

I will always love you 

 

bittersweet memories 

that's all I'm taking with me 

so goodbye, please don't cry

we both know that I'm not what you need

and I will always love you  

I will always love you

 

I hope life treats you kind 

and I hope that you have all that you ever dreamed of

and I wish you joy and happiness

but above all this, I wish you love  

 

 

τα κόκκινα τα μπλουζ

 

 

δεν σε πιστεύω όταν λες πως μ'αγαπάς

δεν σε πιστεύω όταν λες πως δεν με θέλεις 

τώρα που σ΄έμαθα απ'έξω και καλά 

δεν σε πιστεύω κι ας μου λες πως με πιστεύεις

 

δεν σε πιστεύω όταν έρχεσαι αργά

κλεισμένη μέσα στης ζωής τα παραμύθια

δεν σε πιστεύω κι ας μου λες καμιά φορά 

πως όλα γύρω σου, σου έγιναν συνήθεια

 

πιστεύω μόνο παραμύθια λαικά

τα κόκκινα τα μπλουζ που κοροιδεύεις

θες και βουλιάζεις κάθε μέρα στα βαθειά

αφού δεν ξέρεις στην στεριά να ταξιδεύεις

 

δεν σε πιστεύω όταν λες πως μ'αγαπάς

δεν σε πιστεύω κι ας μου λες ότι με νιώθεις

εισ'απο κείνες που θολώνουν τα νερά

κι ας θες να πέσεις στην φωτιά για να με σώσεις

 

του κόκκινου ελαφιού

 

 

πόσο αναζωογονητικό 

μέσα σ' όλη αυτή την πλέμπα και την βρώμα 

την συσσωρευμένη 

που'χουμε χτίσει τα σπίτια μας επάνω 

να συναντάς κάποιον που ξέφυγε

κι έζησε με υπέρτατη αξία του τον έρωτα

κι όχι μόνος

παρά βρήκε δυο χέρια να τον κρατήσουν 

 

πόσο ελπιδοφόρο για τους επόμενους

γιατί εμείς μείναμε όνειρο 

να βλέπεις και ν'ακούς κάποιον 

που χάκαρε την βία και την βλακεία του κόσμου 

και δεν υπέκυψε

παρά βρήκε ένα τραγούδι, ένα βιβλίο κι ένα λουλούδι 

να κρατάνε ζεστή την καρδιά του 

 

πόσο λυτρωτικό 

από τον πάτο του βαρελιού που κάθεσαι 

να σε δει κάποιος από πάνω κατά την καλή σου τύχη 

ή μάλλον την καλή του παιδεία 

να ξεχωρίζει τον πόνο κι ό,τι κι αν κάνει 

να το κάνει με αγάπη 

 

έχει τρελλαθεί το χωριό 

χωριό δεν ήθελε να είναι πια 

κι έγινε βάρκα 

έγινε αεροπλάνο 

κι έγινε κι αστικός απόπατος 

 

μας διώξανε τα δέντρα μακριά

και τα πουλιά 

και τα ζώα 

εξόριστοι όπως είμαστε στο μαύρο κενό διάστημα

ξαπλωμένοι συνεχώς 

χαζεύουμε τα φώτα και τις ίριδες 

 

πόσο στεναχωρημένοι 

έπρεπε να είμαστε και πόσο ακίνητοι 

για να πάρει φόρα ο τροχός 

κι όσοι πρόλαβαν να γατζωθούν επάνω να βρεθούν ψηλά

στ'αληθινά τα φώτα πλάι πλάι 

να νιώσουνε σαν άγγελοι που΄χουν επιτέλους 

ένα μήνυμα να πουν

 

μια φορά να συναντήσεις κάποιον 

φτάνει 

για άλλες χίλιες φτάνει

να ζήσεις με φως στα μάτια και στα χέρια

να γίνεις αστέρι 

που του χαρίζω τα νιάτα μου 

κι όλοι κοιτάνε περίεργα 

ώσπου να΄ρθει η σειρά τους 

chances are

chances are

 we're gonna leave now 

sorry for the victim now 

though my days are filled with sorrow 

I see years of bright tomorrow

 

chances

chances are

some might not hold out

chances are 

hang on right now

though my days are filled with sorrow

I see years of bright tomorrow

 

chances

chances are

some might not hold out 

chances are

hang on right now

 

chances are 

oh chances, you're my chances 

chances are

 hang on right now

 

deal with loneliness

I'll take some tear drops

we'll have to win  

 hang on right now

  

 chances are

Ιούλιος.

 

 

 

αυτός ήταν ο μήνας σου από την αρχή

 

δεν πειράζει που σε είδα πρώτα εναν οκτώβρη 

γιατί δεν σε κοίταξα τότε

ούτε που μετακόμισα μαζί σου έναν σεπτέμβρη

γιατί Ιούλιο σε τάισα καρμπονάρα μεθυσμένοι 

και θαύμασα την τρυφεράδα που μου ενέπνεες

 

έχεις και τα γενεθλιά σου αυτόν τον μήνα

 

σε μια παραμονή τους είπες να μου πάρεις εμένα δώρο 

μεταξωτό

αλλά μετά έκλαιγα πολύ συχνά για να αναπνέω πια 

την αγάπη 

και χάθηκα

 

δεν φοβήθηκα αφού

πολλές φορές το έχω ξαναπάθει 

αλλά λυπήθηκα περισσότερο 

γιατί ήσουν εσύ

 

και τώρα είμαι ακόμα με μισή καρδιά 

 

δεν θέλω ούτε καν να τριγυρίζω 

ούτε να τραγουδάω πια και πολύ

 

αυτός ο μήνας ο καυτός 

όλο φωτιά 

από τους αγαπημένους μου 

γιατί μήνες έχω πάνω από έναν αγαπημένους

 

αυτό τον μήνα 

ξύπνησα χωρίς να ξέρω πού

και είδα το χαμογελό σου από πάνω μου 

κι ανακουφίστηκα 

 

δεν σ αρέσει να διαβάζεις 

έχεις σκορπίσει από καιρό το βλέμμα και το νου σου 

πώς έτυχε κι έριξες πάνω μου 

τόσο συμπυκνωμένο έρωτα 

ίσως το'χω έτσι για μυστήριο 

σαν την μυρωδιά σου

κι άλλα πολλά που έζησα δίπλα σου 

 

μου άφησες την γεύση 

του ελληνικού καφέ και την μυρωδιά των γάτων 

λίγοι πια με πλησιάζουν 

κι ακόμα λιγότερους αφήνω εγώ να'ρθουν κοντά

 

γίνονται όλα τόσο προσωπικά μεγαλώνοντας

αλλά από ιδιωτικότητα τίποτα 

δεν ψάχνουμε καν το φάρμακο πια

όλα είναι κανονικοποιημένα και εκτός ελέγχου

 

δεν μας πειράζει που χανόμαστε

γιατί κανένας 

δεν θυμάται πού ήθελε να πάει

ή τους λόγος 

κι εγώ δηλαδή σε μια αγκαλιά ήθελα να είμαι 

αλλά δεν υπάρχει πια 

 

γιατί μεγάλωσα τώρα 

έχω και το σκυλάκι από την γέννα της δικιάς σου

να μου θυμίζει ακόμη ενα τρόπο 

που μου σώζεις την ζωή 

κι ας λείπεις 

 

αυτός ο καυτός μήνας αδερφούλα 

όταν περάσει ας έχει γεμίσει 

η μισή καρδιά μου πάλι 

την χρειάζομαι 

αλήθεια

 

ευχαριστώ.  

 

 

 

drink before the war

well, you tell us that we're wrong

and you tell us not to sing our song

nothing we can say will make you see

you got a heart of stone, you can never feel

 

you say, "oh, I'm not afraid, it can't happen to me

I've lived my life as a good man 

oh, no you're out of your mind

it won't happen to me 

'cause I've carried my weight and I've been 

a strong man"

 

listen to man in the liquor store

yellin' "anybody want a drink before the war?"

 

and your parents paid you though

you got a nice big car, nothing bothers you

somebody cut out your eyes, you refuse to see

ah, somebody cut out your heart, you refuse to feel

 

and you live in a shell

you create your own hell

you live in the past and talk about war

and you dig your own grave, yeah

but it's a life you can't save 

so stop getting fussed, it's not gonna happen

and you'll cry but you'll never fall no, no, no

you're building a wall

gotta break it down, start again

 

no, no, no, it won't happen to us 

we've lived our lives basically, we've been good men 

so stop talking of war

'cause you know we've heard it all before

why don't you go out there and do something useful?

 

oh, listen to the man in the liquor store

he yellin' "anybody want a drink before the war?"

"anybody want a drink before the war?"