όλου του κόσμου τα πουλιά
όπου κι αν φτερουγίσαν
όπου κι αν χτίσαν την φωλιά
όπου κι αν κελαηδήσαν
εκεί που φτερουγίζει ο νους
εκεί που ξημερώνει
μαργώνουν τα πουλιά της γης
κι ούτε ένα δεν ζυγώνει
σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό
ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά σου
όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει
1 τρίπιοι είδαν:/while tripping visualised;:
Μελαγχολικό και συνάμα αληθινό και ελεύθερο....πρώτη φορά το ακούω.
Να είσαι πάντα καλά....
21:20
Post a Comment