...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Monday, September 12, 2011

οι ευχαριστίες.

Pon and Zi Pictures, Images and Photos
ήρθε η ώρα τους και είμαι σύντομη ή τελοσπάντων 
δεν ξέρω αν είμαι σύντομη αλλά αισθάνομαι. 
ακούω ακόμα ένα κομμάτι που εσύ μου έβαλες 
κι απορώ, απορώ απορώ απορώ απορώωωωωωωω.

πότε θα γίνω άνθρωπος; 
εσύ με κάνεις; 
σε ακούω να με κάνεις. ακούω το τραγούδι 
που εσύ μου έβαλες και είναι μια αρχή
αλλά είναι θα είναι αρκετό; με τρώει η
αγωνία.

όλοι βαριούνται τις ευχαριστίες κι εμένα όταν
με ευχαριστούν για κάτι τις περισσότερες φορές
νιώθω άβολα αλλά σε όλους αρέσει να το λένε
όταν το εννούν παρόλο που ευχαριστώ λένε οι ξένοι. 
δεν θυμάμαι ποιός τρισάγιος φίλος μου το είπε αυτό
-ας μην περάσω στις συγγνώμες τώρα... 

ευχαριστώ τον νεολαίο για το κεφάλι μου και... 
τα πάντα ζητάνε απεγνωσμένα το τέλος τους. εκτός 
από κάτι νύχτες που όλα μαζί τυχαίνει να πέφτουνε
χωρίς να το περιμένεις και ξαφνικά 
στεναχωριέσαι που ξημερώνει... 

κάπου εδώ σκέφτομαι πόσο μου λείψανε οι νύχτες
ή αν μου λείπουνε κι αν είναι στο χέρι μου 
να με επισκεφτούν ξανά έστω και μέρα να με 
δουν καλά στα μάτια, να μου πιάσουνε για λίγο 
το χέρι γιατί δεν είναι οι νύχτες που μου λείπουν
μα ανάσες γνώριμες και στ αλήθεια αν ήταν μέρα πάντοτε
κανείς δεν θα χανόταν. το αντίθετο θα σκότωνε 
ό,τι ξέρουμε αλλά και πάλι ας μην δώσουμε δεκάρα
είμαστε πολύ μικροί... 

εκατό τελείες να σου βάλω εσύ θα βάζεις κεφαλαίο 
και θα πηγαίνεις. είναι δυνατό να τα θέλουμε όλα; παιδικό  
πισογύρισμα.  ο άνθρωπος περνάει στάδια. 
ευχαριστώ πολύ πολύ. 

τρελαίνομαι με το ευχαριστώ.  κυρίως μέσα μου
βέβαια (!) . δυστυχώς γιατί ούτε με την ανταπόδωση
το χω και πολύ. σαν να μην είναι στο χέρι μου,
σαν να την κοιτάζω να φεύγει μακριά και ν αναρρωτιέμαι
θα ξαναφυσήξει στο δρόμο μου σύντομα 
ν ανακουφιστώ;

σ ευχαριστώ και που με είπες σύντομη,
αυτό, μου έφτιαξες την νύχτα μέρα κι
άντε πάλι πίσω στην φωλίτσα μου.



No comments: