...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Saturday, June 11, 2011

σήμα κινδύνου. (και με δική σου ευθύνη)



ΠΑΡΑΠΟΝΟ: γιατί δεν γράφει τα labels του κάθε post 
από κάτω ας πούμε; 


σήμα κινδύνου δηλαδή τί; ...για μένα. 
που μαι κι ευεπηρέαστος τύπος. κι επιρρεπής...   
σε λίγο, θα ζω στα διαλλείματα του facebook. 
κι απ ό,τι νιώθω, δεν είμαι μόνη. 


ειλικρινά τέτοια ΓΚΑΒΩΜΑΡΑ, δεν την περίμενα. πάνε 9 μήνες 
που έχω αρχίσει το γάμω σόσιαλ νετγουόρκινγκ
-επειδή είχα πάει στην ολλανδία καπάκια μετά, ίσως, το πιο σοσιαλ καλοκαίρι
της ζωής μου (δυο γραμμούλες πριβε, σορρυυυ)- μέσω του facebook δηλαδή,
κι η ζωή μου από τότε φαίνεται... να περνάει νεράκι!


ε ρε κάτι γλέντια στο facebook. γαμώ, όχι, ειλικρινά.
εδώ μου χει φάει έναν χρόνο απ την ζωή μου λες να μην
μ αρέσει; με τόσα γαμώ τα παιδιά που δεν είναι φίλοι μου 
έχω επαφή. ή νομίζω ότι έχω... λολ.
αλλά ρε γαμώ την πουτάνα μου όχι.
όχι.
όχι
ΌΧΙ
Ο Χ Ι
.
είναι μια φωνή.
κατάλαβες?


είπαμε. έπεσες και στην περίπτωση οσον
αφορά εμένα για σένα ίσως θα πρέπει να προσέξεις...
εγώ αγάπη μου κουράστικα απ το ιντερνετ στα δεκαπέντε
και μισό μου. επίσης,
πήρα μισή ζωή από μέσα του και αν θα επιθυμούσα παραπάνω
θα το ήξερα ήδη. (λέμε τώρα). η αλλού ντ αλλού καθώς ποστάρει..
όοοχι αγάπη μου τί να λέμε; τέλος οι κουβέντες, δυστυχώς.
άντε στον πόλεμο εσύυυυ εγώ θα πάω λίγο τώρα
στους αμμόλοφους εντάξει το χουμε λούσει
τόσο καιρό πια... απ την μύτη θα μου βγειειειειειειειειει το
ξερωωωω γαμώ τουλάχιστον το λέω. ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΩ!
εσυ?
αλλά άντε και κλείνω το φέησμπουκ. (που το χειμώνα στο 
βίλατζ, κλασμένο το είχα εδώ που τα λέμε χεχεχε). νομίζεις 
στους αμμόλοφους τον δρόμο λίγο πιο πάνω αν κάνω 
ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ το ΓΑΜΩΣΗΜΑ της κονεξ σκατα δεν ξέρω... 
το χω φάει στην μάπα τελείιιιιωςςςς. πολύ ακραία. εφηβεία φάση.
πολυυυυυυυ τσατ λέμε όλη νύχτα με αναλογικο -:pp-
και άρθρα στα φόρουμς.. χεεεε. επειδή βαφτίστηκα (!!) 
κι ήμουνα νια κι εγώ και γέρασα. -ναι είναι αλήθεια
μου το πε μια κολλητή μου (!)-, σου το λέω - 
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΑΣ. 


συγγνώμη που μιλάω σαν σε καθυστερημένο 
αλλά έχει φρίξει η πλάση τελευταία 
-αν δεν το πρόσεξες, τί να πω. φτού σου μανάρι μου 
ΓΙ ΑΥΤΟ Σ ΑΓΑΠΑΩ! 


στην τελική, έμαθα να παίζω πόκερ θα μου πεις σιγά,
θα σου πω ποτέ δεν ξέρεις θα μου πεις
στο επόμενο μπλογκ θα ξεπουληθούν περιουσίες
θα σου πω... δεν έχει σημασία.
ο ήλιος είναι τόσο καυτός και το νερό πολύ
πολύ κοντά. κι όλοι καίγονται. καίγονται. άλλοι στην
πυρά, άλλοι μεταξύ τους σε πάλη κι αλλοι αυτοπυρπολούνται.
συνεχώς.


με κάθε έναν αν τον βλέπεις μπροστά σου να καίγεται
δεν πεθαίνεις κι εσύ έστω λίγο;
εγώ συναντώ τον εαυτό μου πολύ συχνά σε κατάσταση πολέμου 
και σε όλα τα επίπεδα. είπαμε, φωτιά στα πατζάκια μου! 


γι αυτό τρέχω από δω κι από κει σαν την αλλοπαρμένη, 
έχω αρπάξει από κάπου?! θα το βρω? θα προλάβω?
είναι σημαντικό που είναι σε όλα τα επίπεδα βέβαια,
ώστε μπορούμε να τα απομονώνουμε για μελέτη
εάν μας έρχεται έτσι όπως εμένα ένας ντουβρουτζάς
ας πούμε που στέκω, σαν ήδη καμμένη. μπορεί και να είμαι. 
είπαμε, δεν ξέρω. το πρώτο κομμάτι του ντουβρουτζά 
το έχω ξαναμελετήσει, είναι το πολιτιστικό. ενώ γουστάρω φύση
το χωριό μου είναι στην αθήνα ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝ 
χωριό. έλεος δλδ... απολίτιστη είμαι.


αυτό που γνωρίζω είναι ότι γίνεται γύρω μου τόσο
της πουτάνας που δεν μπορώ να περιμένω άλλο!
θα πρέπει ν αρχίσω να πηγαίνω προς την θάλασσσα και 
να σέρνω και μαζί μου όλο μου το σόι +τους 180 (ελάχιστοι, το ξέρω)
φίλους μου από το φέησμπουκ προς την θάλασσα 
διότι εννοείται ότι είμαι και μεγάλο σόι που θέλει 
να το χιλιάσει το σόι. χα. εύκολο το χεις; 
αν γίνεται που δεν γίνεται οπότε λέω να φύγω. πάλι. 


και να σκεφτώ σοβαρά (όχι το σόι μου άλλο)
το να μην γυρίσω. αλλά να μην πεθάνω κι όλας. να ζήσω,
όσο πιο αυτόνομα γίνεται και χωρίς τις υπερβολές
αυτού του τρόπου του απερίγραπτου που δεν ξέρεις
τι έχεις τι θες τι χρειάζεσαι όλα αχταρμας λέμε και της
πουτάνας καθαρά βρώμικα μαζί δεν έχεις ιδέα...
το ξεκαθάρισα ότι θα προσπαθήσω να τους σύρω όλους.

τέλοςςςςςςςςςς. μου είπες καφρίλα. γιατί μου την είπες;
αφού δεν την εννοείς. άκου εκεί δεν μας συμφέρει να
καταλυθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα! χαχαχαχα.
what are you . eight? γιατί νομίζω εγώ κάπου εκεί το
κατάλαβα... ναι ρε. θα είναι καλό μόνο γι αυτούς που 
πεινάνε. για μας θα είναι κακό. χορτασμένε μουουουουου
έχεις φάει εσύυυυ... την ζωή με το κουτάλι!!


τέσπα, αυτά. γουστάρω φέησμπουκ μέχρι νεωτέρας
και παίζει αν βρω ένα κείμενο που χω γράψει
κατά του φέησμπουκ έναμισι χρόνο πριν να το ποστάρω
έτσι να το βλέπω και ευτυχώς που το γραψα γιατί
το χα ήδη ξεχάσει... τί μνήμες να θέλω να κρατήσω πια; 
πρέπει να παλέψουμε για τις μνήμες μας, ειδικά τις μελλοντικές,
τώρα. πιο σκληρά. λίγο ακόμα. κι εγώ...*





label post:
who let the bitch out?

No comments: