...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Sunday, January 30, 2011

τα κεκτημένα



για τα οποία μιλάς, λυπάμαι αγάπη μου μα είναι
που δεν υπάρχουν. 
ούτε για μας, μα και για όποιον στην παγίδα
της λέξης τους πέσει (διότι πρόκειται περί μιας 
απλής λέξης, μίας φαντασίας), θα τον αγαπώ από μακριά
και θα ξυπνάω πρωινό το πρωινό χώρια του 
μέχρι να με ξεχάσει εκείνος εντελώς και μέχρι 
εγώ να έχω βυθιστεί στο μπλέ. κρίμα για εκείνον δεν θα πω 
γιατί είναι μεγάλη ευθύνη. εδώ μπορώ να μιλάω
για εμάς, τους μαζί.. τους χώρια ας τους για τις γιορτές
και για τις κηδείες. 

τίποτα κεκτημένο. 
κάθε στιγμή παλεύουμε κι ό,τι χωράει αυτή
η στιγμή αυτό μονάχα υπάρχει. ούτε τα πριν και τα μετά. 
αυτή είναι όλη η ομορφιά
μιας προσπάθειας αγνώστου προελεύσεως, να χωρέσει ο κόσμος όλος,
μέσα σε μια στιγμή. αυτή η σκληρή αλήθεια λάμπει πάνω σου
όπως όταν σε αφήνει μικρούλι και γυμνό 
όπως την ώρα που από το μπάνιο βγαίνεις
και τρέχεις να πιάσεις την πετσέτα. 
τίποτα δεν χωράει πουθενά για να κατακτηθεί.
μόνο αγκαλιά στέκονται μερικά μερικά, όπως εμείς
αν τύχει και συναντηθούν, για όσο το κρύο μπαίνει...

τίποτα δεν είναι κανενός. δεν το λέμε, το γνωρίζουμε
πια. κι εμείς και μην νομίζεις... ακόμη κι αυτοί 
που δεν τους αρέσει, 
κάτι νύχτες που τις θάβουν στο στρώμα για να μην τις βρίσουν
και τις σέβονται χωρίς να το καταλαβαίνουν. χωρίς να τις συναισθάνονται
πλήρως, παρ όλ αυτά τις καθιστούν  θυσίες στο βωμό του πρωινού
κι έτσι δεν χάνεται η μυρωδιά τους, έτσι δεν πάνε τσάμπα οι έρωτες.
ακόμη κι αυτοί, 
μην νομίζεις.. τις κλαίνε τις νύχτες τους. τις κλαίνε 
όπως τα σχέδια που κάναν με τα χέρια τους. σχήματα τέλεια, 
με γωνίες που μόνο στο ανθρώπινο μυαλό κατοικούν. 
τα έξω, δεν έχουν κι ούτε πρόκειται να πάρουν -στο υπογράφω-
μυρωδιά.

No comments: