...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Friday, July 30, 2010

τί ώρα είναι δεν θα ρωτήσω


η νύχτα που νύχτα χαράζει,
η νύχτα που με βρίσκει μελαγχολικά ήρεμη
-απόψε τουλάχιστον-
και ώριμη
-τουλάχιστον αυτή την εβδομάδα-
γιατί τα διαλείμματα και οι διαλείψεις
γυρνούν κάτι μεσημέρια και φωνάζουν
στο κεφάλι μου να κάνω το σωστό

και που και που σε σκέφτομαι κι εσένα
-ακόμη- 
και που και που περνούν απ τ ονειρό μου
οι δειλίες και οι μετάνοιες μου
και τα τρακαρίσματα, τα τζάμια στα μούτρα μου,
ο αποπροσανατολισμός και η έκπληξη

φαίνεται όταν κάποιος  ευτυχήσει
οι στιγμές του οι κόκκινες από λαχτάρα
στρετσάρονται κι απλώνονται σε επιφάνειες
πιο μεγάλες από την καρδιά του,
κάνουνε γκελ στον ουρανό, σφαίρες του μπήγονται
τα αστέρια και πριν ξεψυχήσει η μοναξιά
γεννά ευθύνη και η ευθύνη κλάματα

No comments: