...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Sunday, February 14, 2010

για να τελειώνουμε.

να τελειωνουμε

ο έρωτας και η ζωή είναι το ίδιο πράγμα.
κι αν φιλοδοξείς να ζήσεις πολλές αντί για μία, λογικό είναι να τις κοστολογείς φτηνά και να χαλιέσαι.

σε ρώτησε κανένας για να σε φέρει στον μάταιο τούτο κόσμο;
μήπως είσαι από αυτούς που δεν έχουν πει ποτέ, μάνα γιατί με γέννησες;
που δεν τους φάνηκε η ζωή τρύπα δίχως τέλος;
αν ναι, τότε άντε διάβασε τίποτ άλλο γιατί συγχύζομαι και μόνο που το σκέφτομαι πως υπάρχεις!

και όχι μόνο δεν πήρε την έγκρισή σου η ζωή για να σου χτυπήσει την πόρτα αλλά ενδεχομένως περνάς και αρκετή από αυτή λαχταρώντας κάποια άλλη και διαμαρτυρόμενος!
αποτέλεσμα; να μην την ζεις στο έπακρο. να μην την ρουφάς, να σε ρουφάει.
κατά τ άλλα, έστω και το παιρνεις απόφαση. γιατί πως να το κάνουμε, στο τέλος τέλος την γουστάρεις την πουτάνα. γουστάρεις και το πόσο μικρή είσαι αλλά μπορείς να υπάρξεις. και βρίσκεις και τις άκρες σου κι όσο πας πας τόσο δεν χάνεσαι.

ε το ίδιο και ο έρωτας. δεν σε ρωτάει, ούτε τον νοιάζει αν εσύ θα τον ήθελες κάπως αλλιώς.
στο τέλος της ημέρας, όταν έρχεται και αν χαλαρώσεις να πάρεις το κομμάτι σου όπως και στην ζωή,
σου δίνει πολλά παραπάνω απ όσα φανταζόσουν. κι επειδή είναι αληθινά, σου τρέχει η γλώσσα μέχρι το πάτωμα και ούτε σκέφτεσαι πια, ούτε αναρρωτιέσαι.

τώρα πως οι άνθρωποι έχουν καταφέρει να ζουν συγκαταβατικά και μίζερα μην με ρωτάτε.
σημασία έχει πως βρίσκουν πιο εύκολο να αυτοκτονούν στον έρωτα από ό,τι στην ζωή. αντί το ένα τ άλλο, πώς το σκέφτονται;
κι ας είναι το ίδιο πράγμα..
ζώντας και ψευτοζώντας. κουτσοπερνώντας...

No comments:

Template by:
Free Blog Templates