...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Friday, December 04, 2009

mon amour, mon ami

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos

μου είπε ένας φίλος.
"τι είναι αυτό που ζητάς από εκείνον; στο λέω γιατί κ εγώ έχω βρεθεί ν' αναζητώ πράγματα από τον άλλον που δεν μπορεί να δώσει. όταν θέλεις να αλλάξεις τον άλλον και δεν τον αποδέχεσαι γι αυτό που είναι, τότε το πρόβλημα είναι δικό σου."

και συμφώνησα απόλυτα..
μόνο που σε μας, τον εαυτό μου είναι που δεν μπορώ να αποδεχτώ.
εσένα μια χαρά σε θέλω, σε γουστάρω, σε πάω με τα χίλια κι άλλα τόσα δίκια σου δίνω.

εγώ όμως πως την πάτησα έτσι μοιάζει αδύνατο να καταλάβω!

συνήθιζα να είμαι ειλικρινής. όχι τίποτα, απλά έτσι έβρισκα έβγαινα σπανιότερα φάουλ. τα μέσα και τα έξω μου παρουσίαζαν μία κάποια αρμονία...
είχα επιχείρηματα! είχα άποψη! είχα το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον υπό την πλήρη ευθύνη μου!

πώς έγινε (πάλι να ρωτήσω) και με σένα βγήκα εκτός ακόμη σπάω το κεφάλι μου να καταλάβω...
είχα την ευκαιρία όπως πάντοτε την έχουμε όλοι, της στιγμής. η στιγμή είναι εκεί και το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να την κοιτάξουμε στα μάτια και να της πούμε τι σημαίνει για μας. είτε καλό είτε κακό... για να έρθει κι η στιγμή να μεταβολιστεί σωστά. να προσγειωθεί μαλακά, να γίνει μία πιθανή αλήθεια.

παρασύρθηκα. έφτασα με δόλο, στεγνή από ομορφιά κι άρχισα να φωνάζω (ούτε καν να ψιθυρίζω δηλαδή μιλάμε για θράσος) πράγματα ψευδή κι ακατανόητα.
ούτε σταμάτησα ένα λεπτό να αναρωτηθώ τί κάνω! πώς την πούλησα έτσι φτηνά τούτη την στιγμή.

δικαιολογίες ουουουουυουουο με το τσουβάλι! κι όχι τίποτα του πεταματού, βαριές δικαιολογίες, με συνοχή και δυναμική μεγάλη.
τί στο πρόσφατο παρελθόν το γκρίζο τα ριξα, τί στην λογική μου που έκανε πάρτυ στοχεύοντας και πουλώντας με σε εφήμερες ηδονές, τί στον φόβο που υπερχείλισε των πραγματικών μου αναγκών και άρχισε να λογοκρίνει την καρδιά μου χωρίς ίχνος συμπάθειας, τί στην ανασφάλεια που μ'έσυρε από τα μαλλιά από την πρώτη στιγμή που σε είδα και μου δειχνε παλιές φωτογραφίες (λες και οι καινούριες επρεπε να είναι καρμπόν! δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχει εξέλιξη, είμαι όλη ένα λαθος!)...

τέτοια παθαίνεις όταν βλέπεις τον κόσμο από χαμηλά. κι εγώ όταν σε βρήκα είχα ξαπλώσει στο πάτωμα με την πλάτη καρφωμένη στο πλακάκι κι έμοιαζε αδύνατο να σηκωθώ. όταν άρχισες να λύνεις τις αισθήσεις μου με τα ζεστά σου δάχτυλα τόση χαρά είπα φαντασία πως είναι. αποκλείεται να συμβαίνει, παραίσθηση όλα! και κουλουριάστηκα. περίμενα εναγωνίως το τέλος της. βλέπεις, δεν εκτιμώ τις παραισθήσεις όσο εσύ... προτιμώ τις αισθήσεις αλλά εκείνες είπαμε. ήταν μουδιασμένες, στο χρώμα της ώχρας, στην άκρη του γκρεμού και να σκέφτονται να πέσουν...αντί να θαυμάσω έστω λίγο την φούσκιτσα, να χαρώ, μας την έσκασα στα μούτρα.

ύστερα κοίταξα το κουβάρι που χα γίνει και σιχάθηκα. τόση αηδία μ έπιασε που λέω ας μην το ξεμπερδέψω. κολλούσε στα χέρια μου, έσταζε βρώμα και μύριζε τόση σαπίλα που είπα του βάζω φωτιά και το καίω. δικό μου είναι ό,τι θέλω το κάνω. κι έτσι κι έγινε. μπουρλότο!!! όσο έκαιγε η φωτιά τόσο έλεγα μ'ένα σμπάρο δυο τριγώνια. και ζεσταίνομαι και γλιτώνω!

τώρα κάθομαι πάνω από τις στάχτες, παγωμένη. ψάχνω μια κλωστούλα να δω αν επέζησε. αναπολώ το κουβαράκι μου και χίλιους τρόπους σκαρφίζομαι που με φροντίδα κι υπομονή θα το ξετύλιγα αν είχα ακόμη μια ευκαιρία...καμιά φορά υποκρίνομαι ότι υπάρχει και ότι είναι θέμα χρόνου ν'αρχίσω να πλέκω τα καλτσάκια και τα γαντάκια μας για τον προσεχή χειμώνα. πιάνω τις βελόνες. κάνω πως έχω αρχίσει...μέχρι και το αποτέλεσμα φτάνω να φαντασιωθώ καμιά φορά και να χοροπηδήσω από ευχαρίστηση.

πανσέληνος;
δημιουργική μετάπτωση;
ψυχαναγκασμός;
δικαιολογίες ουουουουουουουουου

καμία δεν μου κάνει.
ψεύτικη όπως σου χτύπησα την πόρτα, ψεύτικος μου άνοιξες.
γι αυτό σου λέω φίλε. με μένα τα χω. από μένα ζητώ.
εκείνος ούτε ξέρει ποιά είμαι. ούτε νοιάζεται.

11 comments:

Κυβέλη Δραγούμη said...

Ηρθα πάλι να πω τη γνώμη μου ΧΩΡΙΣ φοβο και με ΠΑΡΑ ΠΟΛΥΥΥΥ πάθος !


Κατ'αρχήν η ερωτηση-τοποθέτηση του φίλου σου είναι τουλάχιστον cliche σε βαθμό αηδίας !

Ας αφήσουμε επιτέλους το μύθο του "δεν μπορεί να δώσει" κι ας εξετάσουμε το ΑΝ ΘΕΛΕΙ να δώσει .
Κι αν έχω κάποιο πρόβλημα ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ είναι το ζήτημα της παραδοχής της διαφορετικότητας ΑΛΛΑ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΘΕΙΚΗ ΣΟΥ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ .

Ας αφήσουμε πια τους φίλους και τους καλοθελητες με τις σοφές συμβουλές σου. Και να σου πω και κάτι ;

θωρία Κυβέλης no..τρεχα γυρευε


ΜΗΝ ΑΚΟΥΣ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΝ ΔΕΝ ΖΗΛΕΥΕΙΣ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΖΩΗ .

και βέβαια να αλλάξεις τον Άλλον όπως κι ΑΥτός θα αλλάξει εσένα . Ας αφήσουμε λοιπόν τα κοινότοπα κατά μερους και τους βαυκαλισμούς του φίλου σου που τα κανε σκατα .

ΤΟ μόνο που κρατώ απ αυτήν την ανάρτηση είναι το υπέροχο σημείο στο οποίο καταλήγεις :


"ψεύτικη όπως σου χτύπησα την πόρτα, ψεύτικος μου άνοιξες.
γι αυτό σου λέω φίλε. με μένα τα χω. από μένα ζητώ.
εκείνος ούτε ξέρει ποιά είμαι. ούτε νοιάζεται."


Το πρόβλημα είναι ότι εκείνος ούτε που ξέρει πια είμαι τελικά και δεν έχω ιδέα αν θα τον ενδιέφερε ποτέ να μάθει ....

ΓΙΑΤΙ φοβόμαστε τόσο να δείξουμε τον εαυτό μας ; αφού έτσι κι αλλιώς ευάλωτοι μένουμε ....

pardalitsa said...

αχ κυβελινο με κάνεις ό,τι θέλεις μου φαινεται τελευταία!!

πρωτ απ όλα μην μου θίγεις τους φιλους μου γιατι σαν μανα γατα θα τα σκισω ολα :)δεν είναι τίποτα τυχαίοι και μην μου τους τσουβαλιαζεις plz!

δευτερον η ζηλεια κακό πράγμα μη τζιζ! μηπως εννοεις θαυμασμο εστω;

νομιζω πως στην τελευταια απορία σου απαντω μεσα στην αναρτηση..
οοοοπ φιλια!

Selena said...

Διαφωνώ κάθετα με την Κυβέλη και ας με συγχωρέσει...

Πρώτα από όλα θεωρώ πως όταν γνωρίζω κάποιον και μου αρέσει,δε μου αρέσει για αυτά που θα ήθελα να είναι αλλά για αυτά που ήδη είναι και το αντίστροφο.Γιατί λοιπόν να θέλω να αλλάξω κάτι?

Τι πιο όμορφο και πιο εύκολο απ'το να πλησιάζεις κάποιον με την αλήθεια σου?

Ξέρει τη διαδρομή και επιλέγει να βαδίσει στο δρόμο σου.Το ΠΟΥ θα βγάλει κανείς δεν ξέρει μέχρι να φτάσει...Έπειτα όταν επιλέγεις να αφήσεις κάποιον να μπει,βλέπεις και κρίνεις αν μπορεί να τον περπατήσει...
Πάνω από όλα όμως πρέπει η ίδια να ξέρεις και να έχεις χαράξει τα μονοπάτια του χάρτη σου...

Αυτά τα λίγα :)
Καλώς σε βρήκα!!!

pardalitsa said...

αχ Selena μου γεια σου!

τι χαρα! λαλαλαλαλα

ομως εγω βλεπω οτι συμφωνεις μαζί μου παρά διαφωνεις με την Κυβελιτα
γιατί ειπαμε..
"εσένα μια χαρά σε θέλω, σε γουστάρω, σε πάω με τα χίλια κι άλλα τόσα δίκια σου δίνω."

αχ αχ χαρα πολυυυυ

Selena said...

Χαίρομαι που χαίρεσαι :)
Έλα να χαρούμε παρέα :Ρ

Πως θα γίνει ρε κοπελιά να σε παρακολουθώ?Δε βγάζει καρτελάκι...

pardalitsa said...

ελα μου ντε!

εσυ θα μου πεις! εχω παραβλέψει καμια ρυθμισουλα?

Selena said...

Χμμμ!Έχω την αίσθηση ότι είναι:
Προσαρμογή -> Ρυθμίσεις -> Άδειες -> Αναγνώστες Ιστολογίου...Νομίζω!

pardalitsa said...

μωρε εσυ καλα το λες κι εγω καλα το εχω στο anybody τωρα οτι δεν λεει να το καταλαβει τι να πω!

ασε που εχω μια απορια.. μου λεει οτι το blog μου μπορει να εχει 100 readers. δλδ μετα στους 100 και 1 τι? καιγομαι? δεν ειναι πραγματα αυτααααα χαχαχαχα σε ευχαριστω πολυ παντως και για την ενημερωση!!

ελπιζω να γινει θαυμα και να βγαινω κι εγω οπως ολοι:(
θα ρωτησω και παραεξω καναν πιο ψαγμενο μην νομιζεις θα το αφησω ετσι ;) οοοοπ φιλια!

pardalitsa said...

λοιπον το βρηκα! θα πας στον πανοπτη σου και θα με προσθεσεις βαζοντας το URL μου! ετσι ουτ εγω χρειαζεται να εχω το followers gadgetακι που δεν μ αρεσει καθολου και θα σου εμφανιζει κι εσενα ποτε εβαλα post ουφ!

πολλη δουλεια και σημερα!χαχαχαχα ωρα για ονειρακια!

Κυβέλη Δραγούμη said...

Τι έγινε καλε εδώ ; έχασα επεισόδια..!!!!

χααχα ποιον σου τσουβαλιασα ;;;!!

χαχαχα θεε μουυυυυυυυυ

οκ για το ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ . δεν υπάρχει μόνο η κακιά ζηλεια , εγώ δεν την έχω βιώσει ποτέ ... ίσα ίσα ....

εγώ ζηλεύω με θαυμασμό παραδειγματιζόμενη οπότε σόρυ!

ΣΕΛεΝΑ μου

Πιστεύω πως οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουνε εξιδανικευμένα ειδωλα και οχι το Ατομο αυτουσιο και ετσι ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ .

Δεν διαφωνω σε οσα γραφει η Σελενα απλά εχω την ταση και παρανοικη ΜΑΝΙΑ να μας κανω να ταιριαξουμε εστω και με το ζορι αν για τα θελω μου αυτο ειναι απαραιτητο οποτε καλυτερα να μην συνεχισω και ξεδιπλωσω ολη μου την ψυχαναγκαστικη αγαπημενη μου αθλιοτητα !!!

Selena said...

Παρδαλίτσα μου Καλημέρα :)

Στο κομμάτι αυτό συμφωνώ :) Κυβέλη!
Πολλοί είναι αυτοί που το κάνουν.Αν όμως θέλουμε να έχουμε πιο ουσιαστικές και σωστές σχέσεις θα πρέπει να μάθουμε όλοι να μην το κάνουμε.Είναι κάτι που διδάσκετε.Κατά την δική μου άποψη πάντα :)

Όσο για την ζήλεια καλώς ή κακός είναι συνδεμένη σαν λέξη με την κακία.Οπότε κι εγώ προτιμώ τον θαυμασμό ;)

Φιλιά πολλά και στις δυο σας!

Template by:
Free Blog Templates