...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Monday, December 28, 2009

το βλέπεις κι εσύ,

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos
ρεμπελιάζω.

την έχω δει ξάπλα! τούμπα κατσαρίδα που λένε και τα φανταράκια (παρεπιπτόντως το Ι4: Λούφα και απαλλαγή του Κατσίκη όντως γαμάει, δεν ήταν παραίσθηση η πρώτη φορά)
αραχτός
και χαλαρά που λένε και στην πόλη μου.
βέβαια τώρα είμαι στην κανονική μου πόλη, στην γενέτειρά μου την πρώτη.
στην μάνα μου. επειδή είναι χριστούγεννα ξες.

ρέεεεεκλα;
ρέκλα να δουν τα μάτια σου.
αλλά από το να ψάχνω μυστικά κι όλας άλλο τίποτα προχθές άνοιξε μια τρύπα και έφαγε το κινητό μου! το έχασα; όχι. μου το "κλέψανε"; όχι! άνοιξε η γη σου λέω και δεν το πιστεύεις, την φάγαμε κι όλας να σουν εδώ...

τεμπελιά παιδί μου φαίνεται και από τα posts...

αααχ τούφα (γειά σας παιδιά!!!). ωραία δεν είναι ; με το χέρι στην καρδιά...

αν είναι τόσο ωραία λοιπόν τί κάνω εδώ; τί έκανα χθες που άμοιρη ψυχή με έβαλε να σου γράφω γράμματα στο χέρι; μην αναρωτιέσαι τ αυτονόητα έλεος πια τόσα χρόνια... φιου...

αλήθεια
μα είναι δυνατόν εκείνος ο κύριος να έκανε τον κουφό απόψε ; όλο το βράδυ χωρίς να πει τίποτα; τσάμπα και το σάλιο που κάψαμε δηλαδή... 

σίγουρα είμαι βαρετή γιατί έχω ηρεμήσει.
μέσα στην καρδιά του Αυστραλιακού (Αθηναικού αλλά θα μπορούσε ειδικά φετος) χειμώνα,
αισθάνομαι ένα κομματάκι να μπαίνει στην θέση του.

πόσα μεροκάματα να πιάνει αυτό λες;

ελευθερία. ομορφιά.
έρωτας. εμπιστοσύνη.

πρώτα να τα αισθανεσαι κι ύστερα να τα μοιραστείς.

πόσα μηνιάτικα λες να σου βγάζει αυτό;

peace.

κι ας πέρασε καταιγίδα, κι ας νόμισες κι ότι δεν θα τα καταφέρεις
αφού έβαλες τα δυνατά σου
θέλεις να το πεις τύχη από ταπεινότητα όπως θες, βολέψου

κι ας ξέρεις ότι μαίνεται και άλλη καταιγίδα, πιο δυνατή. 

έφτασες. 
κι εδώ έχει φως κι ότι λαχταρούσες άντε χοροπήδα γύρω γύρω μην με κοροιδεύεις βλαμένο!

έχει και πόνο. δεν τον ξεχνάς, τον λησμονάς.

ο πόνος είναι από τους συντρόφους ο πιο έμπειρος και σωστή πυξίδα!
από την ηδονή, την αγωνία, τον φόβο και την έξαψη, πρώτα τον πόνο αγάπησα θυμάμαι...

επειδή έβγαινε σωστός κατά τα γούστα μου κι έδειχνε υπομονή. ήτανε κι ευκολοδιάκριτος ένα πράμα..
έκανε και πίσω όταν τον διέταζα με τον κορμί σου καμιά φορά ή του μιλούσε κανένας πεθαμένος από πού έλα ντε

τσιγκλάει. δεν έχω καταφέρει και τόσα πια να βρω! just you :p χαχαχαχαχα

τώρα μετά από τόσα κέφια σου
με τόση γαλήνη μεσα που έχω πια και που τόσο θέλω ν ακούσω την φωνή σου
πάλι. και πάλι και πάλι πάλι ....
και που
ό,τι κι αν λες, εμένα μουσική θα μου ακούγεται μέσα στην ησυχία
και φωνή σαν απ'το θεό! (χαχαχαχαχα καλο πάσχα να χουμε)

και που εκείνος που έκανε τον κουφό δεν κατάλαβε ότι φώναζα τόση ώρα γιατί εγώ είμαι ΟΝΤΩΣ κουφή (καλά πλάκα με κάνεις;)

που τα δέματα με το ταχυδρομείο μπορεί κάποιος να σε πάρει τηλέφωνο να τα παραλάβεις δεν είναι ανάγκη να ξέρω τον δρόμο στο χωριό
που έχω κρεβάτι ζεστό, να πλαγιάζω, όποτε νιώσω νύστα παντού με δέχονται και με ζητούν
ταξίδια που βλέπω τον κόσμο να κάνει και κάποιοι από αυτούς να σταματάν για να με χαιρετούν.

αχ αχ και που κρατάω τα τηλεφωνάκια τους σε χαρτί διπλωμένο στην τσάντα μου που να κουδουνίσει και να πει την ώρα ή να σε ξυπνήσει βιαίως δεν γίνεται!
που τα μπιφτεκάκια στην λεωφόρο απάνω το απόγευμα, ήρθανε σαν το μάννα μαζί με φίλο καρδιακό και τα roller blades (ο γιεα ντουντ),  το ίδιο!!!

και που ξέρω που είσαι και τί αέρα αναπνέεις. και που μπορώ να ρωτάω για σένα γιατί κάπου υπάρχεις!
 
βλέπεις; μπορεί και να μην φοβάμαι τόσο τελικά να περπατάω στην βροχή
μέχρι το σπίτι ίσως και μέσα στην νύχτα μόνη μου.  έχει και ο φόβος το χαβαλέ του δεν τον πετυχαίνω συχνά.
πέτυχα όμως και γαμώ τις κούρσες γέλαγα μέχρι την εξώπορτα. χαρούμενη που σ αγαπάω κι απόψε
και που η ακοή μου είναι έτσι ακόμη ευαίσθητη...

σε αγενείς κυρίους που το παίζουν κουφοί ενώ δεν είναι!
άαααμα πια

χι. χιχι 


05:15
over and out.

No comments:

Template by:
Free Blog Templates