...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Tuesday, December 08, 2009

μου τα'λεγες

Photobucket

δεν μου τα λεγες;

από την αρχή! σαν τα μέντιουμ ένα πράγμα, εκτόξευες γεγονότα μισής δεκαέτιας μπροστά και σε κοιτούσα εγώ σαν το χάνο. δεν χαμπάριαζα τότε. ήμουν δική σου.

μου τα λεγες όμως.
νόμιζα πως ήταν ο φόβος σου που μιλούσε.
μα τελικά εσύ φοβάσαι λιγότερο απ όσους γνώρισα στην ζωή μου μαζί!
δεν καταλάβαινα τότε. ήθελα απλώς να είμαι δική σου.

μου τα χες πει όμως και τώρα δεν έχω μούτρα.
η αλήθεια είναι τούτη.
όπως αλήθεια είναι ο όρκος που σου έδωσα.
ανταλλαγή.
εσύ αγάπης, εγώ αλήθειας. και ο καθένας, να μεθάει με ποτό της αρεσκείας του.

όμως με τί μούτρα;
'με αυτά εδώ' σκέφτηκα. αυτά που πρώτος εσύ γνώρισες.
ΈΤΣΙ ήρθα. 

σ αυτά τα μούτρα πρώτος εσύ έδωσες ζωή κι υπόσταση!
πριν από σένα ήταν σκέτος θυμός. παιδικός θυμός.
από τα είδη του θυμού το χειρότερο.

εσύ τα θαύμασες. τα εξύψωσες.
μου έδειξες τις διαστάσεις τους. τα χέρια τους.
μέχρι τότε έσκαβα το χώμα με τα νύχια. δεν καταλαβαίνα ούτε πώς, ούτε γιατί, δεν ρωτούσα.
ήταν σαν να μου έδειξες την μύτη μου!

έτσι μου τα χες πει και τα υπόλοιπα.
γιατί μπορούσες. και δεν ήθελες. σε θυμάμαι πάντα να κομπιάζεις,
να σε πιέζω εγώ.
να ανησυχείς μην τα πάρω βαριά,
να σε χαιδεύω εγώ, να αποκοιμιέσαι, να σου τα παίρνω στον ύπνο.

έτσι ήμουν. μισότυφλη, μισόκουφη αλλά
-κατ εσέ- με χρυσή λαλιά
κι ήθελες να με ακούς να τραγουδώ για ώρα.
ίσως και για πάντοτε, κάποια στιγμή...

αλλά κι εγώ στα λεγα. δεν στα λεγα;
πες μου ρε γαμώτο δεν στα λεγα;
τί σημασία έχει...

εσύ μου λεγες για το μετά
εγώ για το τώρα.
είναι σχεδόν αστείο αν αναλογιστεί κανείς πως παρόν, 'τώρα΄ πριν από σένα, εγώ δεν είχα!
δηλαδή είχα... αλλά εν αγνοία μου.
μου έδειξες την μύτη μου.

και τί σημασία έχει...
μήπως θα σου χρωστάω την ζωή μου
ή μήπως θα μου την χρωστάς εσύ;


έτσι ήταν η ανταλλαγή.
εσύ αγάπη, εγώ αλήθεια

κατανοούσα αλλά δεν ενσυναισθανόμουν.
ήξερα από λέξεις. όχι από έννοιες. εκείνες έμενε να μου τις μάθεις εσύ.
ήξερα κι από μια δική μου ιστορία όπως όλοι άλλωστε,
σ άρεσε πολύ να την ακούς κι αυτήν. με τις ώρες...

ήταν η ανταλλαγή.
εσύ αγάπη, εγώ αλήθεια
για πολύ πολύ καιρο βαδίζανε χέρι με χέρι πιο κοντά δεν είχες δει.και οι δυο από τα γενοφάσκια τους.
πλαστήκανε θα έλεγες η μία με την άλλη, με τον καιρο...

βαριά η μία για τον έναν,
ασήκωτη η άλλη για τον αλλον.
πλακωθήκαμε με φορτίο βαρύ. είπαμε, ασήκωτο!

δεν θέλω να μιλήσω άλλο για τώρα.
για εμάς στο τώρα.

θα μιλώ για μένα και για σένα μόνο.
εμένα μ έμαθες ν αγαπώ.
έχω τόσα ν αναλογιστώ από δω και πέρα!
εσύ; άραγε τί να πιάνει η αλήθεια μου στις μέρες σου;
εμενα μ έμαθες ν αγαπω.

κι ήρθα μ αυτά τα μούτρα
μέχρι εδω πέρα να σου ζητήσω να τα πάρεις όλα πίσω
και πως δεν αντέχω και τον παιρνω πίσω τον όρκο γιατί
η αγάπη σου είναι πιο βαριά από την αλήθεια μου
σε όλους τους κόσμους, σε όλα τα σύμπαντα  κάτω από όλους τους ήλιους.

και πως το έψαξα παντού.
την δίνω στους περαστικούς.
κοιταξέ με!

ή μήπως αναγνωρίζεις και την αλήθεια σου σε αυτό που βλέπεις;
γιατί εγώ πια, αναγνωρίζω την αγάπη μου...

μα
έτσι βαδίζαμε
ΈΤΣΙ, με αγάπη και αλήθεια.

No comments:

Template by:
Free Blog Templates