...with lots of love for you, Jeff Thomas and the lyrics.

Monday, November 16, 2009

First Lyrics First -- Vol.3

Jeff Thomas Pictures, Images and Photos

μ' αρέσουνε τα όμορφια φουστάνια
που έχουνε στο πλάι τη ραφή

τι να κάνω, εδώ σε σκέφτομαι και σ ονειρεύομαι πια κοιμητό και ξύπνιο κανένα από τα δύο δεν με ρωτάει και μας ζωγραφίζουνε μαζί να ζούμε και να τριγυρίζουμε σ αυτή την αρχαία πόλη που έχει κοιμίσει μάγισσες και κυνηγημένους.
τώρα δεν φοβάμαι πια κι όλα μπροστά μου είναι ένα φως. εσύ φυσικά, μου είσαι αρκετός.

σε συναντώ σε μέρη με κόσμο και φασαρία αλλά φαίνεται μοναχά εσένα μπορώ ν ακούσω.
και μετράω τις αμαρτίες μου, τις ερινύες μου και τις βλακείες μου.
δίνω λάθος απαντήσεις γιατί έτσι έχω συνηθίσει και μην μου δίνεις σημασία.
μέχρι το πρωί εσένα περιμένω. μία θα φανείς γιατί κουράστηκες, την άλλη ο μορφέας θα μας πει 'κρίμα το φεγγάρι που σας φωτίζει' και μ ενοχή θα έρθεις...

κι αν έχω πολλές αδυναμίες, κι αν μου στοιχίζουν, όλες τις αγαπώ πιο πολύ απ’ όσα μου δίνουν δύναμη, όσα με θέλουνε δικιά τους και καλή και τέλεια. απόψε κι αν προτιμάς να μην με δεις, και εάν κρατιέσαι να δείξεις χαρακτήρα, σε θέλω ακόμα πιο πολύ αλλά χωρίς πόνο.
η χαρά μου είσαι κι αυτό πρώτη φορά, γι αυτό η καρδιά έριξε πέντε στο μυαλό και μαζεύει βότσαλα. και γι αυτό περπατώ στα μέρη που σε είδα. και γι αυτό είσαι έμπνευση τρομερή! γιατί η χαρά, τρομάζει πάντοτε μήπως βρήκε κορυφή.

η ίδια θέση, αυτή που βρίσκομαι, καθόλου δεν σ' αρέσει.
ρωτάω τα άστρα και το μέσα μου πότε θα την αλλάξουν και το βλέμμα τους αλλού το στρέφουν.
σαν να μην θέλουν να μου πούνε. ή σαν να μην μπορούν.
εσύ τίποτα δεν λες. καλύπτεσαι από την σιωπή και λες ότι ξεχνάμε.
 κι εγώ σε καλώ γιατί θυμόμαστε κιόλας, κι ονειρευόμαστε.

κάποιος το είδε κι αυτό στα μούτρα μου την άλλη μέρα. είδε πως ονειρεύομαι κρυφά κι απ΄ τον εαυτό μου, εσένα. κι ύστερα η φωνή που μιλά για αυτοκαταστροφές και κατάρες που βαραίνουν ό,τι όμορφο και ζωντανό. κατάρες φθόνου που κυλιούνται χρόνια κι ακόμα να ξεθυμάνουν. αποδέχομαι με χαμόγελο κάθε, ή μη, σου κίνηση και σκέψη, φτιάχνω πραγματικότητα κι ύστερα με περνάνε για τρελή, και συ κι αυτοί.

1 comment:

Κυβέλη Δραγούμη said...

"Σε συναντώ σε μέρη με κόσμο και φασαρία αλλά φαίνεται μοναχά εσένα μπορώ ν ακούσω. Και μετράω τις αμαρτίες μου, τις ερινύες μου και τις βλακείες μου." και "περπατάω στα μέρη που σε είδα" ....


αν δεν είχαμε το χρόνο να σκεφτούμε ή να γράψουμε όλα αυτά λόγω της ΣΥΝΕΧΗΣ παρουσίας του άλλου δεν θα ήμασταν πολύυυ καλύτερα ; μισώ το ότι πρέπει να αντιμετωπίζω με κάποιο τρόπο την απουσία του άλλου .... μισώ το ότι με βαζει με το ζόρι σ αυτή τη διαδικασία κι εγώ δεν μπορώ να πω τίποτα........

Template by:
Free Blog Templates